ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΕΠΑΦΗ

Το ιστολόγιο Πενταλιά πήρε το όνομα
από το όμορφο και ομώνυμο χωριό της Κύπρου.
Για την επικοινωνία μαζί μας
είναι στη διάθεσή σας το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο:
pentalia74@gmail.com

Affichage des articles dont le libellé est ΕΥΡΩΠΗ-ΕΚΛΟΓΕΣ-ΑΚΡΑ ΔΕΞΙΑ. Afficher tous les articles
Affichage des articles dont le libellé est ΕΥΡΩΠΗ-ΕΚΛΟΓΕΣ-ΑΚΡΑ ΔΕΞΙΑ. Afficher tous les articles

samedi 7 juin 2014

Ένα πανόραμα της ευρωπαϊκής Ακροδεξιάς

Ευρωεκλογές και το γκροτέσκο συνονθύλευμα της ακροδεξιάς

Βασιλική Γεωργιάδου




Αρκετούς μήνες πριν τη διεξαγωγή των όγδοων κατά σειρά εκλογών για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, τα διεθνή μέσα ενημέρωσης προέβλεπαν αλματώδη άνοδο της ακροδεξιάς στις χώρες της Ε.Ε. Όντως, τα σημάδια που προμήνυαν ενίσχυση της δύναμης των κομμάτων του ακροδεξιού πόλου ήταν παρόντα από καιρό στην πολιτική σκηνή της Ευρώπης. Από τη Γαλλία μέχρι την Ουγγαρία και από τη Δανία μέχρι την Ιταλία και την Ελλάδα, η άκρα δεξιά στις δύο βασικές παραλλαγές της –την εθνικολαϊκιστική και την εξτρεμιστική– κατέγραφε από καιρό σημαντική παρουσία στα δημοσκοπικά ευρήματα των επιμέρους χωρών-μελών της Ε.Ε. Πέραν της ακροδεξιάς, ενισχυμένη φαινόταν και η παρουσία των ευρωσκεπτικιστικών δυνάμεων· εκείνων που εξέφραζαν παραδοσιακά φοβικές ή και αρνητικές τοποθετήσεις σχετικά με την Ε.Ε. αλλά και νεότερων υβριδικών σχημάτων που συναιρούν λαϊκισμό και ευρωσκεπτικισμό, με τη δύναμή τους να συγκεντρώνεται κυρίως στον Ευρωπαϊκό Βορρά (Ηνωμένο Βασίλειο, Φινλανδία), αλλά και στον Ευρωπαϊκό Νότο (Ιταλία). Στην αριθμητική των Μίντια συχνά οι δυνάμεις των ακροδεξιών και των ευρωσκεπτικιστών κάθε ιδεολογικο-πολιτικής απόχρωσης παρουσιάζονται ως ένα ενιαίο άθροισμα που τείνει να καλύψει έναν ευρύ πολιτικό χώρο και εμφανίζει μια δυναμική ικανή να προκαλέσει «τεκτονικές» παραμορφώσεις στην καρδιά της Ευρώπης.

vendredi 30 mai 2014

Η άνοδος της άκρας Δεξιάς και οι ευθύνες της Αριστεράς

Το ευρωπαϊκό ηφαίστειο


Με τις εκλογές στην Ευρώπη των 28, λίγοι θριαμβολογούν, περισσότεροι τα βλέπουν μαύρα, λιγότεροι είναι απλώς ικανοποιημένοι. Ο προαναγγελλόμενος «πολιτικός σεισμός» δεν επήλθε, ο φόβος ότι τίποτα δεν αλλάζει στη σημερινή Ευρώπη παραμένει αλώβητος. Οι ευρωεκλογές ήταν ευκαιρία προειδοποιητικής «χαλαρής ψήφου» για τη «σφικτή» στις εθνικές εκλογές.
Ωστόσο, ενώ η «χαλαρή ψήφος» αποδοκίμασε τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, είτε συντηρητικές είτε σοσιαλδημοκρατικές, εν τούτοις η αποδοκιμασία δεν έλαβε τόσο τη μορφή πίεσης για διαφορετική Ευρώπη, για την απασχόληση και την αλληλεγγύη μεταξύ χωρών-μελών, όσο κυρίως την αντιευρωπαϊκή μορφή επιστροφής στις εθνικές κυριαρχίες.
Στον ευρωπαϊκό Βορρά, με άνοδο της αντιευρωπαϊκής ψήφου -Βρετανία, Αυστρία, Γερμανία, Ουγγαρία, Γαλλία-, το αίτημα εθνικής αναδίπλωσης και αποκατάστασης της εθνικής κυριαρχίας δεν συνδυάσθηκε με αμφισβήτηση της λιτότητος ούτε της περικοπής δημοσίων δαπανών, που συνιστούν βασικές αιτίες για την αποδιάρθρωση του κοινωνικού κράτους, την εκρηκτική επέκταση ανεργίας και φτώχειας. Αντίθετα, εάν η ακροδεξιά ευαγγελίζεται απασχόληση στους εθνικούς ανέργους, δεν την εννοεί μέσω ανάπτυξης και δημιουργίας νέων θέσεων εργασίας, αλλά απλά και μόνον μέσω της βίαιης αποβολής «αλλοδαπών» από τις αγορές εργασίας: «να εκδιωχθούν οι ξένοι για να καταλάβουν τις θέσεις οι εθνικοί εργαζόμενοι».

dimanche 13 avril 2014

Η άνοδος της Άκρας Δεξιάς

            Οι ευροεκλογές και η Άκρα Δεξιά


Του Στέφανου Κωνσταντινίδη*

΄Οσο πλησιάζει η ημερομηνία των ευροεκλογών, τόσο μεγαλώνει και η ανησυχία στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες για τη σύνθεση που θα έχει το  επόμενο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, λόγω της ανόδου της Άκρας Δεξιάς σε όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης. Αν όλες οι προβλέψεις για την άνοδο της Ακροδεξιάς επαληθευτούν, τότε για πρώτη φορά θα υπάρχει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο μια ισχυρή πολιτική ομάδα με τα χρώματά της. Οι διάφορες δημοσκοπήσεις και έρευνες δείχνουν ισχυρή παρουσία της σε όλες σχεδόν τις ευρωπαϊκές χώρες. Επιπλέον η παραδοσιακή Δεξιά, προκειμένου να μη συρρικνωθεί πολιτικά, υιοθετεί σταδιακά πολλές από τις προγραμματικές θέσεις της Άκρας Δεξιάς, ακόμη και τη συνθηματολογία της, ελαφρά παραλλαγμένη.
Όλες οι κοινωνιολογικές έρευνες που έγιναν συμφωνούν βασικά στο γεγονός ότι η οικονομική κρίση είναι ο κύριος παράγοντας της εκτόξευσης των περιθωριακών ακροδεξιών και φασιστικών ομάδων σε εκλογικά ποσοστά που ήταν αδύνατο να φανταστεί κανείς πριν μερικά χρόνια. Ασφαλώς η οικονομική κρίση από μόνη της δεν εξηγεί τα πάντα.