ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΕΠΑΦΗ

Το ιστολόγιο Πενταλιά πήρε το όνομα
από το όμορφο και ομώνυμο χωριό της Κύπρου.
Για την επικοινωνία μαζί μας
είναι στη διάθεσή σας το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο:
pentalia74@gmail.com

Affichage des articles dont le libellé est ΕΥΡΩΠΗ-ΕΛΛΑΔΑ. Afficher tous les articles
Affichage des articles dont le libellé est ΕΥΡΩΠΗ-ΕΛΛΑΔΑ. Afficher tous les articles

samedi 18 janvier 2014

Όταν οι άρχοντες τρέφονται από το υστέρημα των αρχομένων

Ευρώπη με ημερομηνία λήξης


Στον απολογισμό του 2013, η Κριστίν Λαγκάρντ, διευθύντρια του ΔΝΤ, συνιστά φορτικά στην Ευρωζώνη και στη Γερμανία να ενισχύσει με τα πλεονάσματά της την εσωτερική ζήτηση, ώστε να εξισορροπήσουν τα ευρω-ελλείμματα, να σταθεροποιηθεί η ευρωπαϊκή χρηματοπιστωτική και δημοσιονομική αρχιτεκτονική.
Παρόμοια σύσταση προς το Βερολίνο παρουσίασε πρόσφατα ο Αμερικανός υπουργός Τζακ Λιου, παρ' όλο που αποπέμφθηκε από το Γερμανό ομόλογό του Σόιμπλε, με την επεξήγηση ότι «αυτό πράττει η Γερμανία και δεν έχει ανάγκη έξωθεν συμβούλων».
Ωστόσο, ο «Εκόνομιστ» επιβεβαιώνει ότι η καθοδική πορεία της ευρωπαϊκής οικονομίας, ιδίως μετά το 2008, οφείλεται κυρίως στη φθίνουσα εσωτερική ζήτηση είτε για κατανάλωση είτε για επενδύσεις. Στη διάρκεια 2008-2013, η εσωτερική ζήτηση παρέμεινε ουσιαστικά στάσιμη είτε στη Γερμανία (0,9%) είτε στην Ευρωζώνη (0,2%). Κύρια αίτια ήταν η καθήλωση μισθών και κόστους εργασίας, τόσο στην Ευρωζώνη όσο και στη Γερμανία.

vendredi 9 mars 2012

Η Ευρώπη είναι μία και πολλές ταυτόχρονα

Περί «ελληνικής εξαίρεσης»

Η Ευρώπη δεν είναι η ταύτιση των τμημάτων της, αλλά η μεταξύ τους επικοινωνία

Του Γιώργου Σιακαντάρη


Πολλοί στην Ελλάδα αλλά και στην υπόλοιπη Ευρώπη έχουν ώς σήμερα μιλήσει για το τεράστιο πρόβλημα που προκύπτει με τις σχετικές για τα εργασιακά και το κοινωνικό κράτος απαιτήσεις της τρόικας. Απαιτήσεις που αντιτίθενται στον πυρήνα αυτού που ονομάστηκε κοινωνική Ευρώπη. Πολλοί επίσης έχουν κάνει κριτική στον οικονομικό πυρήνα των προτάσεων αυτών, η μονομέρεια των οποίων στη μείωση των δαπανών στραγγαλίζει όχι μόνο το κοινωνικό κράτος και την κοινωνική δικαιοσύνη αλλά και την ίδια την οικονομία την οποία υποτίθεται θέλουν οι δανειστές μας να ανορθώσουν.
Στην Ελλάδα οι συντεχνίες, ο λαϊκισμός και ο κρατισμός έχουν καταδυναστεύσει το παραγωγικό της μοντέλο. Είναι σίγουρο πως η χώρα δεν μπορούσε το 2009 να συνεχίσει, με το πρωτογενές έλλειμμά της να ξεπερνά τα 17 δισ. ευρώ. Η χώρα δεν μπορούσε να συνεχίσει να καταναλώνει χωρίς να παράγει και χωρίς να εξάγει. Γιατί μεγαλύτερο πρόβλημα από το χρέος και τα δημοσιονομικά ελλείμματα είναι το έλλειμμα του ισοζυγίου πληρωμών. Από την ανάγκη όμως να αλλάξουμε το παραγωγικό μας μοντέλο μέχρι την κατεδάφιση των βάσεων του όποιου κοινωνικού κράτους, η απόσταση είναι τόσο μεγάλη όσο από τη δημοκρατία ώς τον ολοκληρωτισμό των άκρων.

vendredi 18 novembre 2011

Ολόκληρο το ευρωπαϊκό οικοδόμημα τρέμει. Και μπορεί να καταρρεύσει...


Ευρω-παγίδα

Τώρα είναι αργά. Οι «μέρες της αρμύρας» είναι γεγονός για όλη την Ευρώπη. Κι αν η συκοφαντημένη -και ατάσθαλη- Ελλάδα είναι «ειδική περίπτωση», όπως λέει η Μέρκελ, τότε τι είναι η Ιταλία και η Ισπανία, η Γαλλία και το Βέλγιο, που νιώθουν τη γη να φεύγει κάτω από τα πόδια τους;
 Και να 'ταν μονάχα αυτές; Επίσημα στοιχεία (CMA), λέει ο Βρανάς στα «Νέα», προειδοποιούν ότι πιθανότητες χρεοκοπίας υπάρχουν πλέον και για την Ολλανδία, την Αυστρία, την Εσθονία, τη Φινλανδία, τη Σουηδία και την Τσεχία... Τώρα η Ευρώπη τρέχει και δεν φτάνει. Ο Μπαρόζο και ο Γιουνκέρ ψελλίζουν ομολογίες, όπως οι ένοχοι στο δικαστήριο, όταν τα στοιχεία εις βάρος τους είναι αδιάσειστα. Αλλά η μεγάλη ανατριχίλα δεν αντιμετωπίζεται με όψιμες ομολογίες. Ούτε με απέλπιδες προσπάθειες να νομιμοποιηθεί -οικονομικά, πολιτικά και κοινωνικά- η επιλογή του ευρώ στον πολυχώρο της άνισης Ευρώπης... Οταν κάποιοι προειδοποιούσαν για το έκτρωμα, οι σοβαροί της Εσπερίας τούς έλεγαν γραφικούς. «Η νομισματική ένωση τόσων ετερόκλητων κρατών δεν θα έχει καλή κατάληξη», έλεγε το 1990 (!) ο Αμερικανός καθηγητής του Χάρβαρντ, Μάρτιν Φέλντσταϊν. Μιλούσε εις ώτα μη ακουόντων. Σε ανθρώπους που προπαγάνδιζαν την ένταξη στο ευρώ ως πανάκεια. Οπως κάτι δικοί μας, δήθεν σοβαροί. Που είχαν το θράσος να πανηγυρίζουν για το κατόρθωμα, ενώ ήξεραν -ή όφειλαν να γνωρίζουν- ότι έβαζαν στο στόμα του λύκου μια χώρα χωλή, με αμμώδη οικονομία και μηδενική προοπτική. Είναι οι ίδιοι άνθρωποι που επιδότησαν την υστερία του Χρηματιστηρίου, αλλά και τον εύκολο δανεισμό.

mercredi 16 novembre 2011

Τώρα που καταρρέει η υπόλοιπη Ευρώπη των τεμπέληδων...


Εταίροι ή νταβατζήδες;

Οταν οι Ευρωπαίοι στρίμωξαν τιμωρητικά την Ελλάδα με το Μνημόνιο, δεν είχαν πάρει χαμπάρι το βάθος της οικονομικής κρίσης και τη δυναμική της.
Ελεγαν ανοησίες, που επαναλάμβανε συκοφαντικά ο Γ. Παπανδρέου. Οτι οι Ελληνες είναι τεμπέληδες, χαραμοφάηδες και διεφθαρμένοι. Αντιστάσεως μη ούσης επιβάρυναν την Ελλάδα με τοκογλυφικά επιτόκια και σκληρά μέτρα, υποτιμώντας την τρομακτική ύφεση στην οποία την οδηγούσαν. Ασχετοι ή εγκληματίες; Και τα δύο. Για την εγκληματική αυτή πολιτική, την οποία επέβαλαν στην Ελλάδα του ευένδοτου Γ. Παπανδρέου, δέχθηκαν αυστηρή κριτική. Πανταχόθεν. Από οικονομολόγους και πολιτικούς. Οι οποίοι έβλεπαν τον γκρεμό... Αλλά και οι ίδιοι οι αρχιτέκτονες του χάους αναγκάστηκαν να ομολογήσουν ότι είναι προβληματικός ο δρόμος που χάραξε το Μνημόνιο. Και αισχυντηλά άρχισαν να μιλούν για μερική αναθεώρηση. Μαζί τους και το ΔΝΤ σ' αυτή την κραυγαλέα ομολογία της αστοχίας... Τώρα τι να πεις σ' αυτό το γελοίο και επικίνδυνο σύνολο, που ηγεμονεύει στην Ενωση; Να τους ρωτήσεις πώς έγινε και βυθίζεται η Ιταλία, κλονίζεται η Ισπανία και κινδυνεύει η Γαλλία, οι οποίες δεν διαθέτουν τεμπέληδες, χαραμοφάηδες και διεφθαρμένους, όπως η Ελλάδα; Δεν έχει νόημα.