Επρόκειτο, σύμφωνα με τους ιστορικούς, για την επανάσταση του
φτωχού λαού, των καταδυναστευόμενων εργατών στην αυγή της βιομηχανικής
εποχής και στην πρώτη της φάση υποστηρίχθηκε από την ανερχόμενη αστική
τάξη και την καταπιεσμένη αγροτιά, που ζούσε ακόμη τότε υπό το καθεστώς
της δουλοπαροικίας.
Προοίμιό της αποτέλεσε η έκδοση από τον Καρλ Μαρξ, την ίδια
χρονιά, του Κομμουνιστικού Μανιφέστου. Και ορίσθηκε από ένα πρωτοφανές
και μοναδικό κύμα απελευθέρωσης.
Ωστόσο, εκείνη η πρώτη παγκόσμια επανάσταση έσβησε τόσο γρήγορα
όσο γρήγορα μεταδόθηκε. Παρ' ότι γκρέμισε στο πέρασμά της τους πάντες
και τα πάντα, μέσα σε λίγους μήνες έχασε τη δυναμική της και χάθηκε
επειδή δεν μπόρεσε να ταιριάξει τα συμφέροντα μεταξύ των ανερχόμενων
κοινωνικών τάξεων.
Η ανερχόμενη αστική τάξη, των εμπόρων, των μικρών παραγωγών, όπως
και οι ενδιάμεσες ομάδες των τεχνιτών, των εξειδικευμένων εργατών, των
επιστημόνων, αλλά και των αγροτών δεν άντεξαν τη διαταραχή και το χάος
της εξέγερσης.
