Εκαστος εφ' ω ετάχθη
ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΡΙΑΝΤΗΣ
Γεννημένοι στις αλάνες του ήλιου, αληθεύουμε στο θέρος και στην έξαψη της ζέστης.
Απ' τον χειμώνα, κρατάμε τις ιαματικές βροχούλες, την ήσυχη επέλαση του χιονιού στις πόλεις -κατακτητής με μεταξένιο δόρυ-, τα άσπρα σαν αιγυπτιακό βαμβάκι σύννεφα του Υμηττού, και κυρίως τη μέρα που επιστρέφει κραταιός ο ήλιος κι αρχίζουν να μεγαλώνουν οι μέρες... Ηρθε, λοιπόν, η στιγμή. Χειμερινό ηλιοστάσιο! Απόψε, η μεγαλύτερη νύχτα του χρόνου. Και από αύριο, η αντεπίθεση του φωτός του ήλιου, λαϊκή γιορτή ανά τους αιώνες (...Στο μακρινό Ιράν, οι οπαδοί του Ζωροαστρισμού γιορτάζουν τη νύχτα της 21ης Δεκεμβρίου με ολονύχτιο φαγοπότι και τελετές δοξαστικές για τα ρινίσματα του ήλιου που αυξάνονται καθημερινά μέχρι τον Ιούνιο) *** Ηλιοστάσιο! Και φεγγάρι! Και φώτα της γιορτής... Αλλά δεν ανεβάζει στροφές ο κινητήρας της διάθεσης. Καθηλωμένος ρετάρει στις ανηφόρες του Μνημονίου και απελπίζεται μπροστά στις απαγορευτικές πινακίδες της επικίνδυνης διαδρομής