ΗΠΑ - Μέση Ανατολή - Δόγμα του 'Διαίρει και βασίλευε...' όπως το χειρίσθηκε αριστοτεχνικά μια άλλη φθίνουσα αυτοκρατορία, η Bρετανία

Γ.Καπόπουλος

Oι HΠA ακόμη και με την πιο ακραία θεωρία συνωμοσίας δεν μπορούν να χρεωθούν την ανάφλεξη των τελευταίων ημερών στην Tουρκία, σπεύδουν όμως να την αξιοποιήσουν στον μέγιστο δυνατό βαθμό.
Δεν πρόκειται για πολιτική που αφορά ειδικά τη συγκεκριμένη χώρα ή τον ίδιο τον Eρντογάν αλλά για την υλοποίηση μιας γενικότερης στροφής της Oυάσιγκτον στην ευρύτερη Mέση Aνατολή, με επίκεντρο τη Συρία αλλά και την Aίγυπτο, τη Σαουδική Aραβία, τα Eμιράτα και το Iράν.

Μέση Ανατολή - Πιόνια του Ισραήλ οι αντικαθεστωτικοί «Σύροι αντάρτες»

Γιώργος Δελαστίκ

Δοκιμαστικά πλήγματα που εντάσσονται στην προετοιμασία ισραηλινής αεροπορικής επίθεσης κατά της Συρίας με στόχο να διευκολυνθούν οι Αραβες μισθοφόροι και οι Σύροι αντικαθεστωτικοί να καταλάβουν την εξουσία στη Δαμασκό και να εγκαθιδρύσουν ένα καθεστώς πειθήνιο όργανο του Τελ Αβίβ, ήταν οι δύο σοβαρότατες από πολιτική σκοπιά επιθέσεις του Ισραήλ με πυραύλους εναντίον της συριακής πρωτεύουσας.

Μέση Ανατολή - Στροφή των ΗΠΑ

Στη Δαμασκό σήμερα, όπως και στη Βαγδάτη πριν από δέκα χρόνια, εμφανίζεται το άλυτο πρόβλημα-πρόκληση της μετάβασης από τον κοσμικό αυταρχισμό σε μια πιο ανοικτή μορφή διακυβέρνησης, καθώς σε αντίθεση με την Αίγυπτο,την Τυνησία και σε κάποιο βαθμό τη Λιβύη, η κυρίαρχη αντίθεση είναι η αποτίναξη της κυριαρχίας θρησκευτικών-κοινοτικών μειονοτικών ομάδων, των Σουνιτών στο Ιράκ το 2003 και των Αλαουιτών στη Συρία σήμερα.

 

Γ. Καπόπουλος


Ουδείς σήμερα, δέκα χρόνια μετά την αμερικανική εισβολή, αμφιβάλλει ότι το Ιράκ είναι μία de facto τριχοτομημένη χώρα, με ένα de facto ανεξάρτητο κουρδικό κράτος στον Βορρά, μια χαώδη και ακυβέρνητη σουνιτική περιοχή στο κέντρο και μια σιιτική εξουσία στη Βαγδάτη και στον Νότο.

Εκτέλεσαν και τον Καντάφι

 
Γιώργος Δελαστίκ

Νεκρός και ο Λίβυος ηγέτης Μουαμάρ Καντάφι, λοιπόν. Ο οκτάμηνος πόλεμος των Αμερικανών και των Ευρωπαίων εναντίον της Λιβύης πέτυχε τον στόχο του, με την ασήμαντη βοήθεια και των γηγενών συνεργατών τους. Τώρα θα αρχίσει η λεηλασία του πετρελαϊκού πλούτου της μικρής αυτής χώρας. Μπορεί ο Καντάφι μέχρι χθες να ήταν τα τελευταία δέκα χρόνια συνεργαζόμενος με αυτούς που τον εξόντωσαν, μπορεί να ήταν θλιβερή σκιά του κάποτε ριζοσπάστη Αραβα επαναστάτη που συγκρουόταν επί δεκαετίες με τους Αμερικανούς και ενίσχυε ριζοσπαστικές οργανώσεις και κινήματα σε όλη την Ευρώπη, τη Μέση Ανατολή και την Αφρική, αλλά οι ΗΠΑ και οι χώρες του ΝΑΤΟ δεν του συγχώρησαν ποτέ το παρελθόν του.

Νεοϊμπεριαλισμός και νεοαποικισμός στη Μέση Ανατολή

ΤΖΟΖΕΦ ΜΑΣΑΝΤ (καθηγητής Σύγχρονης Αραβικής Πολιτικής και Ιστορίας στο Κολούμπια)
«Οι ΗΠΑ θέλουν καταστολή ή αφομοίωση των Αράβων»
Στον ΧΡΟΝΗ ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΟΥ

Οι εξελίξεις στον αραβικό κόσμο έχουν εισέλθει σε έναν νέο κύκλο, καθώς είναι πλέον σαφές ότι η νεοϊμπεριαλιστική λογική και στρατηγική των ΗΠΑ και των άλλων δυτικών δυνάμεων έχει επιστρέψει με δριμύτητα στην περιοχή.


Αυτό ισχυρίζεται ο διακεκριμένος παλαιστίνιος καθηγητής Αραβικής Πολιτικής και Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια Τζόζεφ Μασάντ, ο οποίος είναι μια από τις εξέχουσες ακαδημαϊκές φυσιογνωμίες στον χώρο της αραβικής πολιτικής και έχει δημοσιεύσει πληθώρα σημαντικών έργων, με τον αείμνηστο Edward Said να χαρακτηρίζει ένα από τα έργα του, το «Colonial Effects», ως «μια εργασία αυθεντικής πνευματικής λαμπρότητας».

Τα δικτατορικά καθεστώτα της Μέσης Ανατολής που δεν έχουν ακόμα ανατραπεί στηρίζονται όλο και περισσότερο στην ωμή βία, ενώ, στις χώρες όπου ανατράπηκαν δικτάτορες, οι θρησκευτικές συγκρούσεις (Αίγυπτος) και οι σκληροπυρηνικοί ισλαμιστές (Τυνησία) έχουν ξαναέρθει στην επιφάνεια. Είναι το ποτήρι μισογεμάτο ή μισοάδειο στον αραβικό κόσμο;

Η κατάσταση στις αραβικές χώρες χαρακτηρίζεται σήμερα τόσο από την αντεπανάσταση, που πατρονάρεται από το καθεστώς της Σαουδικής Αραβίας και τις Ηνωμένες Πολιτείες, όσο και από τις εξεγέρσεις των αραβικών λαών ενάντια στις υποστηριζόμενες από τις ΗΠΑ δικτατορίες. Ενώ ο αμερικανο-σαουδαραβικός άξονας πιάστηκε απροετοίμαστος από τις τυνησιακές και αιγυπτιακές εξεγέρσεις, γρήγορα διαμόρφωσε σχέδια έκτακτης ανάγκης για να αντιμετωπιστούν οι εξεγέρσεις αλλού, ειδικά στο Μπαχρέιν και το Ομάν, αλλά επίσης στην Ιορδανία και την Υεμένη, καθώς επίσης και για να τεθούν υπό έλεγχο οι εξεγέρσεις στη Λιβύη και αργότερα στη Συρία.