Στέφανος Κωνσταντινιδης*
Είναι πια κοινή
διαπίστωση πως ο πρόεδρος Ομπάμα, ενώ διανύει τη δεύτερη θητεία του, βρίσκεται όλο και
περισσότερο αποδυναμωμένος τόσο στην εσωτερική πολιτική σκηνή όσο και διεθνώς. Η
αδυναμία του να πετύχει τους αναγκαίους συμβιβασμούς με το Κογκρέσο οδηγούν σε
ακύρωση της όποιας κοινωνικής πολιτικής προσπάθησε να εφαρμόσει. Το παράδειγμα
του συστήματος υγείας που αν και πολύ περιορισμένης έκτασης συγκρινόμενο με τα
αντίστοιχα ευρωπαϊκά ή και με το καναδικό, έχει ουσιαστικά ακυρωθεί κατά ένα
σημαντικό του μέρος από το Κογκρέσο, δείχνει την αδυναμία ενός προέδρου να
εφαρμόσει αυτά που υποσχέθηκε. Το θέμα του προϋπολογισμού και του ορίου χρέους
που διευθετήθηκε προσωρινά, θα επανέλθει ξανά τον Ιανουάριο του 2014 και οι
Ρεπουμπλικάνοι στο Κογρέσο θα επιδιώξουν περικοπές στα κοινωνικά προγράμματα,
αρνούμενοι την αύξηση των φόρων, προκειμένου να ακυρώσουν την κοινωνική πολιτική του Ομπάμα. Βεβαίως
και άλλοι Αμερικανοί πρόεδροι βρέθηκαν αναγκασμένοι να συγκρουστούν με το
Κογκρέσο, αλλά είτε οι συγκυρίες τους ευνοούσαν για να υποστούν μόνο
περιορισμένη πολιτική ζημιά από αυτές τις συγκρούσεις, είτε είχαν το πολιτικό
κύρος να επιβληθούν στο νομοθετικό σώμα, κάτι που δεν συμβαίνει με τον Ομπάμα.