«Το πιο ανθρώπινο έργο του» παρουσιάζεται στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών σε σκηνοθεσία της Κατερίνας Ευαγγελάτου
Του Ηλία Μαγκλίνη
Από την πρώτη φράση του έργου γελάς. Και το γέλιο συνεχίζεται, καθώς κυλά η παράσταση. Μονάχα που στην πορεία, καταλαβαίνεις ότι είναι ένα γέλιο που κρύβει και μελαγχολία. Πάντοτε εξάλλου υπάρχει μια μελαγχολία όταν κανείς συζητά το θέμα της καλοσύνης στον ανθρώπινο βίο. Στον «Καλό άνθρωπο του Σετσουάν» του Μπέρτολτ Μπρεχτ, που παρουσιάζεται στην Κεντρική Σκηνή της Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών, σε σκηνοθεσία της Κατερίνας Ευαγγελάτου, αυτό ακριβώς το θέμα, πόσο μπορεί κάποιος να είναι καλός σε έναν κόσμο που μοιάζει να κάνει τα αδύνατα δυνατά να μην είμαστε καλοί, αποκτά μια διάσταση υπαρξιακή χωρίς όμως να χάνει και την κοινωνική, πολιτική του παράμετρο. Δύσκολο θέμα, δυσάρεστο ίσως, αλλά δεν λείπει η κωμωδία. Κι όπως λέει ο Μπρεχτ στον πρόλογο του έργου: «Κάθε αδιέξοδο είναι κωμικό».
Του Ηλία Μαγκλίνη
Από την πρώτη φράση του έργου γελάς. Και το γέλιο συνεχίζεται, καθώς κυλά η παράσταση. Μονάχα που στην πορεία, καταλαβαίνεις ότι είναι ένα γέλιο που κρύβει και μελαγχολία. Πάντοτε εξάλλου υπάρχει μια μελαγχολία όταν κανείς συζητά το θέμα της καλοσύνης στον ανθρώπινο βίο. Στον «Καλό άνθρωπο του Σετσουάν» του Μπέρτολτ Μπρεχτ, που παρουσιάζεται στην Κεντρική Σκηνή της Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών, σε σκηνοθεσία της Κατερίνας Ευαγγελάτου, αυτό ακριβώς το θέμα, πόσο μπορεί κάποιος να είναι καλός σε έναν κόσμο που μοιάζει να κάνει τα αδύνατα δυνατά να μην είμαστε καλοί, αποκτά μια διάσταση υπαρξιακή χωρίς όμως να χάνει και την κοινωνική, πολιτική του παράμετρο. Δύσκολο θέμα, δυσάρεστο ίσως, αλλά δεν λείπει η κωμωδία. Κι όπως λέει ο Μπρεχτ στον πρόλογο του έργου: «Κάθε αδιέξοδο είναι κωμικό».