Της Ιωάννας Φωτιάδη
Δύο εβδομάδες έλειψε με άδεια η Λ.Σ., νοσηλεύτρια σε ιδιωτικό οίκο ευγηρίας στα νότια προάστια, και άμα τη επιστροφή της βρήκε δύο δωμάτια άδεια. Η κρίση «έδιωξε» ηλικιωμένους που είχαν απαγκιάσει στο γηροκομείο και είχαν αφεθεί στις φροντίδες νοσηλευτών και κοινωνικών λειτουργών. «Επρόκειτο για μεσοαστικές οικογένειες, για ηλικιωμένους που ήταν συνταξιούχοι του ΙΚΑ», σπεύδει να μας εξηγήσει. «Η σύνταξή τους ποτέ δεν έφθανε για να καλύψει τα τροφεία, “τσόνταραν” όμως πάντα τα παιδιά τους και έτσι βολευόταν η κατάσταση». Με την οικονομική κρίση όμως και τις περικοπές στις συντάξεις, η παραμονή σε ιδιωτικό οίκο ευγηρίας άρχισε να μοιάζει με περιττή πολυτέλεια. Ετσι, με το που επέστρεψαν τα παιδιά και τα εγγόνια από τις διακοπές, άρχισαν να «πακετάρουν» την προίκα του παππού ή της γιαγιάς.