Του Στέφανου Κωνσταντινίδη*
Η ταχεία κατάληψη από τους σουνίτες Ισλαμιστές μεγάλων περιοχών του Ιράκ
δημιουργεί νέα δεδομένα όχι μόνο για το Ιράκ αλλά και για ολόκληρη την περιοχή
της Μέσης Ανατολής. Από τη μια επισημοποιείται ο ντε φάκτο διαμελισμός του Ιράκ
σε τρεις οντότητες, την κουρδική στο Βορρά, τη σουνιτική στο κεντρικό Ιράκ και
την σιϊτική στον Νότο. Ερωτηματικό παραμένει αν η σημερινή σιϊτική κεντρική
κυβέρνηση θα μπορέσει να κρατήσει τη Βαγδάτη. Ερωτηματικό επίσης παραμένει κατά
πόσον οι Ισλαμιστές θα καταφέρουν να εδραιώσουν τον έλεγχό τους στις περιοχές
που κατέλαβαν δημιουργώντας μια νέα κρατική οντότητα. Αν το πετύχουν,
ενδεχομένως θα περιλαμβάνει και τμήματα της Συρίας και θα είναι μια μεγάλη
ανατροπή. Από την άλλη οι Κούρδοι του Ιράκ επωφελήθηκαν της ευκαιρίας και
κατέλαβαν την πόλη Κιρκούκ, σημαντικό πετρελαϊκό κόμβο στο βόρειο Ιράκ.
Η κατάσταση παραμένει συγκεχυμένη
και για ένα επιπλέον λόγο : Οι χώρες που αναμείχτηκαν στον πόλεμο της Συρίας
αντιμετωπίζουν με αμηχανία τη νέα κατάσταση. Οι Αμερικανοί που εξόπλισαν τους
Ισλαμιστές όσο πολεμούσαν στη Συρία, στηρίζουν την κεντρική κυβέρνηση της Βαγδάτης
και δεν επιθυμούν τη διάσπαση του Ιράκ. Η Τουρκία που στήριξε επίσης τους
Ισλαμιστές όσο πολεμούσαν στη Συρία, βρίσκεται σε δύσκολη θέση, και φαίνεται να έχει υποστεί μια σημαντική
ήττα και ταπείνωση με την κατάληψη του τουρκικού Προξενείου της Μοσούλης και
την σύλληψη ως ομήρων από τους Ισλαμιστές που κατέλαβαν την πόλη, δεκάδων
Τούρκων, συμπεριλαμβανομένου και του εκεί τούρκου προξένου. Η κατάληψη επίσης
του Κιρκούκ από τους Κούρδους θεωρείται ως μια άλλη τουρκική ήττα γιατί δίνει
περισσότερες δυνατότητες στο ιρακινό Κουρδιστάν.
