Εκείνος που ελέγχει το παρόν, ελέγχει το παρελθόν.
Τζορτζ Όργουελ
Του Στέφανου Κωνσταντινίδη*
Κάθε που πλησιάζει η 25η Μαρτίου εμφανίζονται με άρθρα τους διάφοροι νεοφιλελεύθεροι διανοούμενοι, νεοταξικής κοπής ως επί το πλείστον, κάποιοι και από το χώρο της μεταλλαγμένης Αριστεράς, για να θέσουν υπό αμφισβήτηση το ΄21 και τους αγώνες του ελληνικού λαού για την ελευθερία. Οι συζητήσεις για την ιστορία δεν είναι βέβαια ούτε ένα νέο φαινόμενο ούτε και αποκλειστικά ελληνικό. Αναθεωρητικές απόψεις πάντα θα υπάρχουν, είτε γιατί προκύπτουν νέα στοιχεία που επιτρέπουν διαφορετικές ερμηνείες, είτε γιατί η κάθε εποχή έχει την τάση να ερμηνεύει τα ιστορικά γεγονότα από μια δική της οπτική γωνία, είτε γιατί κάποιοι, που είναι και το πιο επικίνδυνο, προσπαθούν να θέσουν την ιστορία στην υπηρεσία της εκάστοτε εξουσίας ως ιδεολογικό της όπλο. Σ΄εμάς όμως, στον ελληνικό χώρο, αυτή η επανερμηνεία της ιστορίας είναι ισοπεδωτική τα τελευταία χρόνια, χωρίς τον ελάχιστο σεβασμό στα γεγονότα. Ο αναθεωρητισμός έγινε ένα ιδεολογικό όπλο στα χέρια μιας νεοταξικής κάστας εξουσίας με καθαρά πολιτικούς στόχους.
