Οι ολοένα αυξανόμενες συγκρούσεις τροφοδοτούνται κυρίως από τον πολλαπλασιασμό των νέων συνόρων ανάμεσα στις χώρες, καθώς και από την οικονομική ανάπτυξη που έχει καταστήσει τους πολέμους φτηνότερους.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή Μαρκ Χάρισον του βρετανικού πανεπιστημίου Γουόργουικ και του καθηγητή Νικολάους Βολφ του γερμανικού πανεπιστημίου Χούμπολτ, κατέγραψαν εξονυχιστικά τις διάφορες διακρατικές πολεμικές συγκρούσεις ανά την υφήλιο και διαπίστωσαν τη διαρκή αύξησή τους διαχρονικά: από έξι ετησίως κατά μέσο όρο στην περίοδο 1870-1913, σε 17 κατά την περίοδο του μεσοπολέμου, σε 31 στην περίοδο του «ψυχρού πολέμου» και σε 36 στη δεκαετία του ΄90 (οι ανωτέρω αριθμοί δεν περιλαμβάνουν τους διάφορους εμφυλίους πολέμους, αλλά μόνο τις συγκρούσεις μεταξύ κρατών).