Το ένα σου, ένα μου πρέπει να τερματιστεί
Του Άριστου Μιχαηλίδη
ΘΑ ΘΥΜΑΣΤΕ τι έγινε μετά τα επεισόδια στο μπάσκετ ΑΠΟΕΛ-Καρσίγιακα. Ομοβροντία τουρκικής επίθεσης σε όλα τα βήματα, με πρώτο τον Εγκεμέν Μπαγίς, που από την πρώτη στιγμή των γηπεδικών επεισοδίων άρχισε να καταγγέλλει τους άγριους Ελληνοκυπρίους και να ζητά από την Ευρώπη να τους καταδικάσει. «Η ελληνοκυπριακή πλευρά», έλεγε, «δεν έχει την επιθυμία της συμβίωσης με έναν δίκαιο και βιώσιμο συμβιβασμό»… Δεν είναι μακριά το γεγονός. Ας γίνει τώρα μια σύγκριση. Τι κάναμε εμείς με την απαγωγή ευρωβουλευτών, ιερωμένων και πολιτών σε ευρωπαϊκό έδαφος από τον τουρκικό στρατό; Τι έκανε η Κυβέρνηση πέρα από την καταδικαστική δήλωση του Κυβερνητικού Εκπροσώπου; Αξιοποίησε το γεγονός για να ενημερώσει τους Ευρωπαίους; Κάλεσε τα ξένα μέσα ενημέρωσης για να στείλει το μήνυμα της κατοχής; Κατήγγειλε σε όλα τα διεθνή βήματα τον κατοχικό στρατό, που άρπαξε τους ανθρώπους έξω από μια χριστιανική εκκλησία;
ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ η Τουρκία να χειριστεί διαφορετικά το θέμα των συλλήψεων στην περιοχή της κατεχόμενης Αμμοχώστου; Ασφαλώς και θα μπορούσε. Δεν το έπραξε, καθώς δεν έχει κανένα λόγο και δεν αισθάνεται πίεση να ενεργήσει διαφορετικά από ό,τι συνήθως πράττει. Στη σημερινή συγκυρία, είναι προφανές πως η κίνηση αυτή συνδέεται με μια σειρά γεγονότα και ως πράξη στέλνει πολλά πολιτικά μηνύματα.
