Κοινωνία υπό διάλυση

ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ

Νομίζετε, γεννήθηκαν με κακά γονίδια;

Του Άριστου Μιχαηλίδη

EINAI κουραστικές πια οι επαναλαμβανόμενες αναλύσεις και οι αφορισμοί για την παραβατικότητα των νέων, οι οποίοι κάθε φορά φροντίζουν να μας εκπλήττουν όλο και πιο δυσάρεστα. Όπως και τις μέρες του Πάσχα, με περισσότερες ακραίες επιπολαιότητες, με φωτιές και βανδαλισμούς σε σχολεία και σε ιδιωτικές περιουσίες ή και σε μουσουλμανικό τέμενος και χριστιανική εκκλησία, με περισσότερες επικίνδυνες κροτίδες, με περισσότερα ναρκωτικά, με περισσότερες τροχαίες παραβάσεις… Κάθε φορά, διαπιστώνουν οι μεγάλοι την παραβατικότητα των μικρών και θρηνούν για την κατάντια τους. Αλλά, η υποκρισία έπρεπε να έχει κι ένα όριο. Δεν έχει μεγαλώσει ξαφνικά μια γενιά, με γονίδια παραβατικότητας και τώρα βρίσκεται στο απόγειο της εγκληματικής απόδοσής της. Δεν είναι γεννημένοι κακοποιοί ή, έστω, ταραξίες οι νέοι σήμερα. Είναι απλώς αυτοί που μεγάλωσαν στο περιβάλλον που τους έκτισαν οι παλιότεροι, οι γονείς τους, οι δάσκαλοί τους, οι ιερείς τους, οι πολιτικοί τους. Τι περίμεναν άραγε οι μεγάλοι όταν έστηναν τον κόσμο τους; Όταν μεγάλωναν παιδιά μέσα στην απόλυτη ασυδοσία, δεν γνώριζαν ποια θα ήταν τα αποτελέσματα;

Περιμένοντας τον από μηχανής θεό

Tης Μαριας Κατσουνακη

Ακόμη και αυτή την τόσο κρίσιμη για τη χώρα στιγμή η συναίνεση δεν είναι εφικτή. Το πολιτικό προσωπικό συμπεριφέρεται σαν να βρίσκεται στην αναμονή πριν από τη μαγική λύση του δράματος. Σαν να πρόκειται να εμφανιστεί από στιγμή σε στιγμή ο από μηχανής θεός. Δεν παράγεται σύνθεση απόψεων, δεν παράγεται πολιτική σκέψη, δεν παράγονται πολιτικές λύσεις. Και το σημαντικότερο: κάθε κόμμα ασχολείται με την εκλογική επιβίωσή του. Οχι την επιβίωση της χώρας.
Η έλλειψη εθνικής συνοχής επεκτείνεται στην κοινωνία και στις ανθρώπινες σχέσεις. Η κοινωνική συνοχή θολώνει, αν δεν διαλύεται. Η στοχοποίηση απόψεων και ανθρώπων εξαπλώνεται και επιταχύνεται.
Στις παρέες οι διαφωνίες πυρακτώνονται, φιλίες δοκιμάζονται, καχυποψία και επιθετικότητα κερδίζουν έδαφος. Ο στόχος μεταφέρεται σε προσωπικά δεδομένα ζωής: ο τάδε είναι μίσθιο όργανο του δείνα, αυτός εξυπηρετεί τα συμφέροντα εκείνου του πολιτικού ή του επιχειρηματία, η περιουσία θεωρείται τεκμήριο ενοχής, απόρροια άνομων συμφωνιών ή επιτυχημένη διαχείριση των κατάλληλων κονέ. Παντού δολοπλοκίες, συναλλαγές, υπόγειες διαδρομές.