Οι φωνές που δεν ακούγονται…
Της ΕΛΕΝΑΣ ΑΚΡΙΤΑ
- ΕΙΚΑΖΩ ότι οι ιστορικοί του µέλλοντος θα µετονοµάσουν το διήµερο 15-17 Ιουνίου 2011 «το 48ωρο µιας ανείπωτης γελοιότητας»! Οι λόγοι ευκρινείς και τα ευκόλως εννοούµενα – πάντα διακριτικά – παραλείπονται... Κι επειδή τα λόγια είναι περιττά την ώρα που χωρίζουνε (οι δυο συγκάτοικοι στο Χάρβαρντ), επιτρέψτε µου σήµερα, αντί να γράψω εγώ, να δώσω το βήµα στους «ανθρώπους χωρίς βήµα»... Να προτάξω, µε άλλα λόγια, τις φωνές που δεν ακούγονται... Και να µοιραστώ µαζί σας το περιεχόµενο δύο emails που έλαβα από δύο νέες κοπέλες αργά το βράδυ της Τετάρτης µετά το... διάγγελµα να τοπω; του Πρωθυπουργού:
Η ΠΡΩΤΗ είναι 29 χρονών, άνεργη – κλασικά – πτυχιούχος µε διδακτορικό... Και µου γράφει: «Οπως και να έχει, ζούµε µεγάλες στιγµές... Η δική µου γενιά, από τα 18 µου ακόµα, όταν έπειτα από τόσα χρόνια τυφλοσούρτη, ξαφνικά βρεθήκαµε µε νέο σύστηµα Παιδείας, µε νέες κατατακτήριες εξετάσεις, νέα πανεπιστήµια,µε το νέο ευρώ, χωρίς επαγγελµατικές σχέσεις και οικονοµικές απολαβές, µε κρίση...Ολα τα πειράµατα πάνω µας έγιναν. Και τώρα µας λένε και “no future”! Τόσο απλά! Τελικά έχουν περάσει πολλά πάνω από αυτό το κορµί και ο ποπός µας έχει φάει πολλά αγγούρια.