ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΕΠΑΦΗ

Το ιστολόγιο Πενταλιά πήρε το όνομα
από το όμορφο και ομώνυμο χωριό της Κύπρου.
Για την επικοινωνία μαζί μας
είναι στη διάθεσή σας το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο:
pentalia74@gmail.com

Affichage des articles dont le libellé est ΚΟΙΝΩΝΙΑ-Ο ΕΞΕΥΤΕΛΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ. Afficher tous les articles
Affichage des articles dont le libellé est ΚΟΙΝΩΝΙΑ-Ο ΕΞΕΥΤΕΛΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ. Afficher tous les articles

mardi 18 septembre 2012

Ελλάδα - «Σκλάβοι του 21ου αιώνα»


Μαρία Πετροπούλου*
«Μια εικόνα χίλιες λέξεις», λέει μια κινεζική παροιμία. Χθες γύρω στις 21.00 μ.μ κάνοντας μια βόλτα στους δρόμους της απρόσωπης πόλης, στο κέντρο της πρωτεύουσας, αντίκρισα μια εικόνα ντροπής και αποτροπιασμού. Μια μεσήλικη γυναίκα με τους δυο γιους της σκυμμένοι και οι τρεις σε έναν κάδο σκουπιδιών έψαχναν με μανία λίγα απομεινάρια τροφής για να εξασφαλίσουν τον επιούσιο. Κοντοστάθηκα παρατηρώντας τα παιδιά με τα ντροπιασμένα μάτια και τα βουλιαγμένα μάγουλα. Στα πρόσωπά τους ήταν ζωγραφισμένη η θλίψη και η ντροπή γιατί προφανώς δεν άντεχαν αυτόν τον εξευτελισμό.

lundi 2 mai 2011

Πληθαίνουν... ... οι κλεµµένοι Μάηδες της ζωής µας.

∆ΡΟΜΟΙ

ΡΟΥΣΣΟΣ ΒΡΑΝΑΣ , rvranas@dolnet.gr

Πληθαίνουν...
... οι κλεµµένοιΜάηδες της ζωής µας. Του Σικάγου το 1886. Της Θεσσαλονίκης το 1936. Του Παρισιού το 1968. Και λιγοστεύουν όλα όσα είχαν υποσχεθεί για τη ζωή των ανθρώπων.

Να βάζει...
... κανείς τέρµα στη ζωή του, είναι µερικές φορές κάτι σαν µια έσχατη γραµµή νόµιµης άµυνας. Αυτό ακριβώς ήταν η τελευταία αυτοκτονία εργαζοµένου στη γαλλική τηλεφωνική εταιρεία Φρανς Τελεκόµ. Αυτοπυρπόληση. Παραµονές Πρωτοµαγιάς. Σε ένα πάρκινγκ της εταιρείας. Αυτή ήταν η τελική λύση που αποφάσισε να δώσει τις προάλλες ο Ρεµί Λ. Μια λύση τραγική γιατον ίδιο, για τους συγγενείς του, για τους φίλους του, για όλους. Αποφάσισε έτσι µε τον χειρότερο τρόπο να γυρίσει οριστικά τις πλάτες του στις πιέσεις, στις ταπεινώσεις και στους εξευτελισµούς στους οποίους εδώ και χρόνια υποβάλλει τους εργαζοµένους της εταιρείας η «∆ιεύθυνση ανθρώπινων πόρων». Αφησε πίσω του το µελανό αποτύπωµα του θανάτου του πάνω σε έναν τοίχο. Ηταν η τελετουργική θυσία ενόςανθρώπου που οι καταπιεστικές µεθοδεύσεις της εργοδοσίας τον είχαν φτάσει στα άκρα – όπως δεκάδες άλλους συναδέλφους του στην ίδια εταιρεία που, από τότε που ξέσπασε η οικονοµική κρίση, εξωθήθηκαν σε ένα παρόµοιο τέλος. Οµως, η περίπτωση του Ρεµί Λ. διαφέρει από τις άλλες. Επειδή είχε οριστεί µέλος της επιτροπής για την πρόληψη των εργατικών ατυχηµάτων. «Εδώ και κάµποσο καιρό ήταν πολύ πικραµένος, επειδή είχε καταλάβει πως όλο αυτό δεν ήταν παρά στάχτη στα µάτια», εξοµολογείται ένας συνάδελφός του στην εφηµερίδα «Ουµανιτέ».