Για να μην ξεχνάμε
Για τη γεμάτη... ταπεινότητα παρουσία του Θόδωρου και της Γιάννας Αγγελοπούλου, κατά τη λειτουργία της Αναστάσεως στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, μου μίλησε (με κάποια καθυστέρηση, είναι η αλήθεια...) χθες το πρωί φίλος μου από το τηλέφωνο.
ΤΟΝ είχαν πειράξει πολλά. Το πόσο κοντά στον Πατριάρχη Βαρθολομαίο ήταν και οι δυο τους την ώρα του «Χριστός Ανέστη», η κραυγαλέα αντίθεση που έβγαζε η κατάνυξη της Γιάννας, σε σχέση με την κατακόκκινη αμφίεσή της (και τα προκάτ χαμόγελα που μοίρασε αφειδώς κατόπιν...), και η ευγενική συμμετοχή της, λίγο νωρίτερα, στην προώθηση του Αγίου Φωτός προς τους πιστούς. «ΓΙΑΤΙ έπρεπε να γίνει αυτό το σόου, μια τέτοια στιγμή, σε ένα τόσο ιερό μέρος;», με ρώτησε ο φίλος προσδοκώντας την κατανόησή μου.
ΔΕΝ τη βρήκε, όμως, τουλάχιστον στο βαθμό που θα περίμενε. Γιατί την περίοπτη θέση που παραχωρήθηκε στο ζεύγος, η οικογένεια των Αγγελόπουλων την είχε κατά ένα τρόπο αγοράσει ακριβά, με τα όσα προσέφερε πριν από χρόνια για την ανακαίνιση του Πατριαρχείου.
- ΕΣΕΝΑ -του είπα- σε πείραξε τώρα αυτό, αλλά όταν η Γιάννα έκανε, με τα λεφτά του ελληνικού λαού και όχι όπως τώρα, με της οικογένειάς της «one woman show» στους Ολυμπιακούς Αγώνες, κανείς δεν έβγαλε τσιμουδιά. Ούτε οι πολιτικοί ούτε οι πολίτες ούτε οι δημοσιογράφοι.
«ΜΑ ξέρεις πόσο πίσω γυρνάς τώρα...», μου ψέλλισε απορημένος.