Άριστος Μιχαηλίδης
Δεμένοι χειροπόδαρα
Πήγε με τρία ΟΧΙ, θωρακισμένος από το Εθνικό Συμβούλιο, μας έλεγαν πανηγυρίζοντας κι επιστρέφει με τρία ΝΑΙ και προπάντων με την ίδια λογική, που μας οδήγησε εδώ. Τη λογική του εγκλωβισμού σε μια διαδικασία, που οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε όσα μεγαλοφώνως δήθεν απορρίπτει. Η ανακοίνωση του Μπαν Κι Μουν χτες είναι σαφέστατη, άνκαι αναμένουμε ότι θα αρχίσουν τώρα οι εκπρόσωποι του κ. Χριστόφια να βρίσκουν διακοσμητικά τεχνάσματα για να καλλωπίσουν τις επικίνδυνες εξελίξεις. Η αλήθεια όμως, όπως πάντα, είναι μία.
Στην τριμερή της 7/7/2011, ο ΓΓ του ΟΗΕ ζητούσε από τους δύο διαπραγματευτές να ακολουθήσουν «εντατική περίοδο διαπραγματεύσεων για τις κύριες πτυχές, όταν επιστρέψουν στο νησί», ώστε να πετύχουν συγκλίσεις «σε όλες τις κύριες πτυχές», μέχρι τον Οκτώβριο. Αυτό, δήλωνε, «θα ανοίξει επίσης, το δρόμο για μένα έτσι ώστε να εργαστώ με τις πλευρές προς την έναρξη μιας τελικής, διεθνούς διάσκεψης». Τον Οκτώβριο όρισε τη νέα τριμερή του Ιανουαρίου και ζητούσε «μέχρι τότε (δηλαδή, μέχρι τώρα), αναμένω ότι οι εσωτερικές πτυχές του Κυπριακού προβλήματος θα έχουν επιλυθεί, ούτως ώστε να μπορέσουμε να προχωρήσουμε μετά σε πολυμερή διάσκεψη, σε σύντομο χρονικό διάστημα». Επεσήμανε μάλιστα από τότε ότι «προχωρούμε προς το τέλος παιχνιδιού (τελικό στάδιο) των διαπραγματεύσεων». Τώρα λοιπόν, έφτασε το τέλος του παιχνιδιού και δηλώνει χωρίς περιστροφές, ότι ούτε θα αναμένει να επιλυθούν οι εσωτερικές πτυχές, όπως έλεγε προηγουμένως, ούτε θα εργαστεί με τις πλευρές. Η ορολογία που χρησιμοποίησε για να εξαγγείλει τη διεθνή διάσκεψη δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνειών, για να βολεύεται και η εσωτερική κατανάλωση, όπως άφηνε προηγουμένως.