ΕΚ ΤΩΝ ΕΣΩ
Χάθηκε το δάσος, κάηκε και το δέντρο
Του Κώστα Βενιζέλου
ΣΤΗΝ ιστορία του Κυπριακού, τα ορόσημα και «οι κομβικοί σταθμοί», «τα κρίσιμα ραντεβού», οι πρωτοβουλίες, τα διαδικαστικά κολπάκια, έχουν γεμίσει πολλούς τόμους βιβλίων και εφημερίδων. Κάθε φορά που γίνεται μια προσπάθεια, το Κυπριακό κάνει ένα ακόμη βήμα προς την εδραίωση των κατοχικών δεδομένων. Κάθε φορά που ξεκινά μια νέα πρωτοβουλία, έχει ως αφετηρία εκείνα που έδωσε η ε/κ πλευρά «για να διευκολύνει» τη διαδικασία. Και οι εν δυνάμει μεσολαβητές, κεφαλαιοποιώντας τα «κεκτημένα» της διαδικασίας κλείνουν το μάτι στις… ανησυχίες της τουρκικής πλευράς.
Το Κυπριακό δεν έχει λυθεί γιατί, μεταξύ άλλων, αφέθηκε το δάσος στο έλεος των διαφόρων πλανόδιων μεσολαβητών για να σωθεί το δέντρο. Χάθηκε η ουσία του Κυπριακού, οι πραγματικές του διαστάσεις και όλη η στρατηγική διαμορφώθηκε με βάση τις διαδικαστικές τακτικές του ΟΗΕ. Στηρίχθηκε στα «θέλω…» της Τουρκίας, όπως και της Βρετανίας, στην περιοχή και παραμένει υποσημείωση στις διάφορες ιδέες, το τι πρέπει να γίνει στην Κύπρο.
