Τα βολικά παραμύθια έχουν πέραση αλλά και ημερομηνία λήξης. Και αφήνουν συνήθως πίσω τους ερείπια. Αυτό συμβαίνει και με το Κυπριακό.
Αναπτύχθηκε από καιρό το γνωστό αφήγημα των «χαμένων ευκαιριών», σύμφωνα με το οποίο μας προσφέρθηκαν κατά καιρούς λύσεις τις οποίες «κλωτσήσαμε» με αποτέλεσμα να έχουμε καταλήξει στο σημερινό αδιέξοδο. Πατέρας του αφηγήματος αυτού είναι ο Ευάγγελος Αβέρωφ, υπουργός Εξωτερικών του Κωνσταντίνου Καραμανλή, στην προσπάθεια του να δικαιολογήσει την υπογραφή των συμφωνιών Ζυρίχης-Λονδίνου, που αν δεν υπογράφονταν, θα ήταν, κατ΄αυτόν, μια ακόμη «χαμένη ευκαιρία». Οι νεοφιλελεύθεροι του 21ου αιώνα, με έρεισμα τον Ευάγγελο Αβέρωφ-Τοσίτσα, συνεχίζουν να αναπαράγουν την ίδια μυθολογία για να δικαιολογήσουν τις δικές τους αναθεωρητικές αντιλήψεις για την πορεία του Κυπριακού. Δεν θα αναφερθώ στο μακρινό κάπως παρελθόν, δεν έχω τη δυνατότητα σε ένα άρθρο. Θα σταθώ στα σύγχρονα, στο σχέδιο Ανάν και τον Κραν Μοντανά.
