Κύπρος : Ακόμα πιο βαθιά προς τον πάτο

ΕΦΗΜΕΡΑ

Καμιά έκρηξη δεν μας ταρακουνά 

Ξανά στο μαντρί

Της Χρυστάλλας Χατζηδημητρίου

ΠΕΡΣΙ ήμασταν στους δρόμους. Χιλιάδες τις πρώτες μέρες. Ο θυμός ξεχείλιζε. Οι απαντήσεις στα ερωτήματα έμοιαζαν να είναι αυτονόητες. Τίποτα όμως δεν ήταν αυτονόητο. Ο ένας έδειχνε με το χέρι τον άλλο και κάποιοι έδειχναν προς την πλευρά των νεκρών. Τις πρώτες μέρες έμοιαζε πως η οργή του κόσμου δεν θα ξεθυμάνει και πως κανένας δεν θα μπορούσε να αντέξει τόση οργή.
Τίποτα όμως δεν κουνήθηκε από τη θέση του. Και φτάσαμε σήμερα, ένα χρόνο μετά, εκεί που νομίζαμε πως μετά το ταρακούνημα από την έκρηξη θα συντελείτο μια κάποια αλλαγή, να οδεύουμε ακόμα πιο βαθιά προς τον πάτο, ατάραχοι όπως πάντα, με την περίεργη ψευδαίσθηση πως με κάποιον τρόπο θα τη βγάλουμε καθαρή. Η στωικότητα που μας χαρακτήριζε ιστορικά ως λαό, μοιάζει να μετατρέπεται διαχρονικά σε κάτι άλλο και κανενός είδους έκρηξη δεν είναι ικανή να μας ταρακουνήσει. Οι πολιτικοί ξέρουν πια πως όσος κι αν είναι ο θυμός, αν τον αγνοήσεις, θα κοπάσει. Και μη έχοντας πού αλλού να πάνε οι πολίτες, θα προσέλθουμε ξανά στο μαντρί.
Δεκατρείς άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους άδικα. Και κανείς δεν ένιωσε την παραμικρή ευθύνη. Τον ένα δεν τον ενημέρωσαν, του άλλου του είπαν πως η πυρίτιδα δεν εκρήγνυται, απλά διογκώνεται, ο άλλος νόμιζε πως κάποιος άλλος το χειριζόταν… κι όλοι έχουν μια δικαιολογία για να κοιμούνται ήσυχοι τα βράδια.