Άριστος Μιχαηλίδης
Δεν πρόκειται να δεχθώ...
Ένα πέρασμα της
Αμερικανίδας υφυπουργού από τη Λευκωσία ήταν αρκετό. Βρέθηκε στο άψε σβήσε το
«κοινό ανακοινωθέν» το οποίο μάλιστα δεν θα είναι των μερικών γραμμών, θα είναι
η αδρή περίληψη του σχεδίου λύσης, που θα επιδιωχθεί και όταν μπουν σε
λεπτομέρειες οι διαπραγματευτές θα διανθιστεί με όλες τις ερμηνείες που μπορεί
να δίνει ο καθένας στις αναφορές του. Πάντως, το ερώτημα που θα μείνει
αναπάντητο είναι προς τι οι παλικαρίσιες δηλώσεις του Προέδρου μας και των
ανθρώπων του, όλους τους προηγούμενους μήνες. «Δεν πρόκειται να μπω σε διάλογο
γνωρίζοντας ότι οι προϋποθέσεις που θέτει η άλλη πλευρά δεν είναι η κατάληξη σε
μια διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία, με πολιτική ισότητα», ώστε μετέπειτα «να
οδηγηθώ σε συνομοσπονδία», έλεγε στις 10/11/2013 σε μια από τις πολλές
παρόμοιες δηλώσεις του ο Πρόεδρος Αναστασιάδης. Και προχτές ακόμα ο υπουργός
Εξωτερικών δήλωνε αποφασιστικά στο ΡΙΚ ότι δεν πρόκειται να δεχθούμε σχέδιο
λύσης παρόμοιο με το σχέδιο Ανάν. Άλλο οι δηλώσεις κι άλλο οι πράξεις, ασφαλώς.
Αλλά, αυτό το προσχέδιο που έβαλαν οι Αμερικάνοι μπροστά στον Πρόεδρο και
μπροστά στον Έρογλου και δεν το απέρριψε κανένας, δεν είναι απλώς μια ανώδυνη
ευελιξία για να βάλουμε όλοι νερό στο κρασί μας και να προχωρήσουμε, δεν είναι
μια υποχώρηση που μπορεί να επιβάλλεται στο πλαίσιο ενός διαλόγου. Είναι
ακριβώς αυτό που λέγαμε (που έλεγε ο Πρόεδρος) ότι δεν πρόκειται να δεχθούμε,
διότι θα ήταν παγίδα. «Παγίδα θα ήταν να εμπλακούμε σε έναν διάλογο εν γνώσει
μας, ότι βασικές αρχές λύσης του Κυπριακού δεν γίνονται αποδεκτές» (Ν.
Αναστασιάδης, 10/11/2013). Αυτό λοιπόν που περιγράφεται στο κοινό ανακοινωθέν
ονομάζεται ομοσπονδία αλλά είναι συνομοσπονδία και μάλιστα στις παραμέτρους του
σχεδίου Ανάν, που δήθεν δεν θα δεχθούμε.