ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ
Μια ευχάριστη εξέλιξη και μια τραγωδία
Του Άριστου Μιχαηλίδη
Η ΔΗΛΩΣΗ του Άντρου Κυπριανού ότι ο Ναντέρ Γκερμεζιάν «λειτούργησε
περισσότερο Κύπριος από κάποιους από εμάς τους Κυπρίους», είναι η πιο
χαρακτηριστική περιγραφή του άγχους και της ασυγχώρητης κομματικής
διόπτρας μέσα από την οποία κυβερνάται ο τόπος. Τα πάντα περιστρέφονται
γύρω από το ποιος θα κερδίσει τις εντυπώσεις σε βάρος άλλων, σε βάρος
των εχθρών. Ακόμα και στη συγκεκριμένη περίπτωση, όπου η κυβερνητική
πλευρά είχε τις προϋποθέσεις για να απολαύσει μια θετική εξέλιξη,
συμπεριφέρεται κατά το: θέλει το κόμμα να κρυφτεί, μα η χαρά δεν το
αφήνει. Όταν ο Γκερμεζιάν πήγε στο Προεδρικό (κι έλεγε στον Πρόεδρο
Χριστόφια ότι περίμενε 18 μήνες αυτό το ραντεβού), ο Σταύρος Ευαγόρου
δήλωνε ότι «κάποιοι» στο εσωτερικό μέτωπο δεν επιθυμούν να γίνουν
επενδύσεις για να μην έχει επιτυχίες η κυβέρνηση. Στο ίδιο πνεύμα και η
παρότρυνση του κυβερνώντος κόμματος, σε όποιους πλέκουν το εγκώμιο του
Κίκη Καζαμία να μην ξεχνούν ότι είναι στέλεχος του ΑΚΕΛ και υπουργός της
κυβέρνησης Χριστόφια. Δεν έχει καμιά σημασία ότι ήταν ο μόνος, που
μετά από τέσσερα σχεδόν χρόνια απραξίας και ανεδαφικών υποσχέσεων για
την οικονομία, διαφώνησε με όλα όσα έκανε μέχρι εκείνη την ώρα η
κυβέρνηση και το ΑΚΕΛ κι έφερε αποτελέσματα, που εκτιμήθηκαν από όλους
τους υπόλοιπους.