Του Στέφανου
Κωνσταντινίδη*
Η συμφωνία για το περιουσιακό-επί της αρχής-εισάγει δίπλα στον ιδιοκτήτη
και τον χρήστη, με τα ίδια δικαιώματα. Φαίνεται ότι ουσιαστικά ο Πρόεδρος
Αναστασιάδης δεν επιθυμεί να διαπραγματευτεί το θέμα και να καταλήξει σε μια
συμφωνία, αλλά να το παραπέμψει σε μια επιτροπή μετά τη λύση στην οποία θα
συμμετέχουν ισάριθμα Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι. Εκεί δε που τα μέλη της
Επιτροπής δεν θα συμφωνούν μεταξύ τους, που το πιθανότερο θα είναι για όλες τις
περιπτώσεις, με εξαίρεση τις ελάχιστες εκείνες
που θα θεωρούνται ξεκάθαρες( δεν έχει κτιστεί, δεν χρησιμοποιείται η
περιουσία), θα καλείται ένας ξένος δικαστής να συμμετέχει σε αυτή, για να
αποφασίζει ουσιαστικά για λογαριασμό του ιδιοκτήτη και του χρήστη, για την
τελική έκβαση της υπόθεσης τους. Το κράτος δηλαδή θα αποποιείται των εξουσιών
του και της κυριαρχίας του. Επιπλέον δε το θέμα των περιουσιών θα ανάγεται στις
διαπροσωπικές σχέσεις και τις διαπροσωπικές διαφορές, ως να μη υπήρξε ποτέ εισβολή και κατοχή, και ως το
θέμα να μη είναι το αποτέλεσμα της βίαιης εκδίωξης των ανθρώπων από τα σπίτια
τους. Δυστυχώς φαίνεται ότι στη βιασύνη του να καταλήξει σε συμφωνία, ο
πρόεδρος της Δημοκρατίας είναι έτοιμος να αποδεχτεί πολλαπλές ασάφειες σε αρκετά θέματα ή να παραπέμψει τα πλέον ακανθώδη μετά τη λύση, σε ξένους δικαστές ως
επιδιαιτητές, κάτι που μόνο την Τουρκία εξυπηρετεί.