Της Χρυστάλλας Χατζηδημητρίου
Αυτή η γενιά, η μεταπολεμική ας την πούμε, χαρακτηρίστηκε από τον
προστατευτισμό της, έναν άκρατο, σχεδόν αρρωστημένο προστατευτισμό,
απέναντι στα παιδιά της. Έχοντας, ίσως, ζήσει οι ίδιοι σχετικά δύσκολες
εποχές, εισβολή, ξεσπίτωμα, απώλεια κάθε περιουσιακού στοιχείου,
διαβίωση σε αντίσκηνα… έχοντας κατέβει από τα χωριά όπου τα πράγματα
ήταν δύσκολα, απεύχονταν να ζήσουν τα παιδιά τους παρόμοιες δυσκολίες.
Έχοντας, ταυτόχρονα, κατακτήσει ένα γνωσιολογικό επίπεδο που τους
επέτρεπε να παίζουν τον ρόλο του καθοδηγητή, πήραν (πήραμε) τα παιδιά
μας από το χέρι, εμποδίζοντάς τα πολλές φορές να ενηλικιωθούν.
