Δρ Άρης Πετάσης
Η κάθε χώρα που με οποιοδήποτε τρόπο εμπλέκεται σε διενέξεις
μεταξύ ξένων χωρών, είτε αυτόκλητα είτε κατόπιν πρόσκλησης, εμπλέκεται
για το συμφέρον της.Αυτή η αρχή ισχύει για: Αμερική, Κίνα, Ρωσία, Γαλλία, κοκ.
Αναρωτιέμαι εάν τώρα γεννιέται το ερώτημα:
«θα πρέπει να χαιρόμαστε ή να αγωνιούμε από την επίσκεψη;»
Δεν βλέπω λόγο για να είμαστε επιφυλακτικοί νοουμένου βέβαια, πως έχουμε τον νου μας, δεν ενθουσιαζόμαστε αφελώς και πως διαθέτουμε άτομα που μπορούν να εκτιμήσουν σωστά: τις βασικές αρχές της διεθνούς πολιτικής, τους συντελεστές ισχύος και κυρίως τη γεωστρατηγική. Απαιτείται προσήλωση στα διπλωματικά/νομικά όπλα που διαθέτουμε (ψηφίσματα ΟΗΕ, Ευρωπαϊκό κεκτημένο, κλπ. )
Τη στιγμή αυτή έχουμε τα εξής δεδομένα ενώπιον μας:
α ) η Κύπρος βρίσκεται υπό ημι-κατοχή για 40 χρόνια χωρίς καμιά σοβαρή επίπληξη της Τουρκίας από τις ΗΠΑ, τόσο σε ότι αφορά την κατοχή ξένου εδάφους όσο και για τη χρήση Αμερικάνικου οπλισμού κατά την εισβολή και την κατοχή κατά παράβαση της Αμερικάνικης νομοθεσίας.
β ) η κατοχική Τουρκία αποτελεί για την Αμερική τον σημαντικότερο σύμμαχο στο ΝΑΤΟ από πλευράς μεγέθους ενόπλων δυνάμεων (Τουρκία: 600, 000 υπό τα όπλα vs Μεγάλη Βρετανία: 200,000) και
γ ) η Τουρκία είναι απαραίτητη για την Αμερικάνικη γεωστρατηγική σε ότι αφορά, μεταξύ άλλων,: Συρία, Ρωσία, Ιράν, Ιράκ, Ουκρανία, Καύκασο, Αρμενία, Κεντρική Ασία, Μέση Ανατολή και κυρίως τώρα την Μαύρη Θάλασσα.
