|
Υπάρχουν κάποιοι που σας λένε ψέματα κοιτώντας σας στα μάτια, υποστηρίζοντας ότι «δεν υπάρχει αμερικανικός δάκτυλος στα γεγονότα του 1963». Υπάρχουν κάποιοι που λένε ότι «ούτε στο 1974 υπάρχει δάκτυλος της Αμερικής». Προφέσορες. Ακαδημαϊκοί. Και άλλοι πολλοί. Υπάρχουν ομοσπονδιακοί, οι οποίοι προσπαθούν να σας πείσουν ότι η Τουρκία θέλει πράγματι λύση και ειρήνη. Υπάρχουν κάποιοι που σας τρομάζουν.
Λέγοντας ότι αυτή είναι η τελευταία ευκαιρία. Ότι θα μονιμοποιηθεί η διχοτόμηση. Θα γίνει χειρότερη. Δεχτείτε και τον στρατό και τους εποίκους και τον χάρτη. Μην επιμένετε στο περιουσιακό. Έχει δικαίωμα και ο χρήστης, ο οποίος αγοράζει και πωλεί χίλιες φορές τα χώματά σας! Έτσι λένε. Προσπαθούν να σας κάνουν να δεχτείτε πράγματα τα οποία εδώ και χρόνια δεν μπόρεσαν να κάνουν εμένα και τους όμοιούς μας να δεχτούμε. Τι είδους λύση είναι αυτή; Ε, μάτια μου; Ξιφολόγχη ή σφραγίδα;
Κοιτάξτε κουβέντα. Δεν υπάρχει αμερικανικός δάκτυλος σε αυτή την υπόθεση, λέει. Ούτε το 1963 ούτε το 1974. Δηλαδή, εμείς κάναμε όλη την τρέλα. Εμείς γκρεμίσαμε αυτή τη δημοκρατία. Δεν αναμίχθηκε καθόλου η CIA. Ούτε στον Γιωρκάτζη ούτε στον Ντενκτάς έστειλε χρήματα. Δεν διέταξε καθόλου να καθαριστούν οι κομουνιστές εδώ. Εμείς βάλαμε τη βόμβα στα τεμένη Μπαϊρακτάρης και Ομεριγιέ. Εμείς βάλαμε τη βόμβα στο άγαλμα του Δράκου. Εμείς σκοτώσαμε τον Αϊχάν Χικμέτ. Εμείς ζητήσαμε την τροποποίηση του Συντάγματος.