Κύπρος : Ανίκανοι πολιτικάντηδες

ΕΚ ΤΩΝ ΕΣΩ

Θέλουν να χαρίσουν τη βόμβα που κρατούν

Tου Κώστα Βενιζέλου

ΟΛΑ τα κακά φαινόμενα, οι στρεβλώσεις, οι διαπλοκές αναδείχθηκαν στη χειρότερη μορφή και έκδοση αυτή την πενταετία. Δεν υπήρχαν αυτά τα φαινόμενα και στο παρελθόν; Ασφαλώς. Υπήρχε, όμως, παράλληλα και καλύτερη διαχείριση, η οποία είτε τα συγκάλυπτε είτε και τα επέτρεπε γιατί «υπήρχε το περιθώριο» (λογική του ωχαδελφισμού). Αυτή η κυβέρνηση κατάφερε, με τις ανεπάρκειες της και τα ανέδειξε σε κυρίαρχη κατάσταση, γεγονός που οδήγησε τη χώρα βαθμηδόν στο παρά πέντε πριν την κατάρρευση.
Άσκησαν πολιτική με λογικές κομματικών ακτίβ. Διάβαζαν τις εξελίξεις με τσιτάτα και άφηναν τα γεγονότα και τις ευκαιρίες να τους προσπερνούν. Την ίδια ώρα, η εξουσία δημιούργησε μια ελίτ, η οποία φρόντισε να αξιοποιήσει την ευκαιρία-δυνατότητα και όχι πάντα με τη θρησκευτική ευλάβεια της ρήσης «το κόμμα και τα μάτια σας».
Οι συνθήκες που διαμορφώθηκαν, κυρίως στην οικονομία, τους οδήγησαν να επαναλάβουν τη συνταγή που υιοθέτησε ο Κώστας Καραμανλής, όταν πήρε τη βόμβα και τη χάρισε στον Παπανδρέου. Τελικά, εκεί, η βόμβα έχει συνταράξει τα θεμέλια της χώρας. Εμείς θα αναμένουμε μετά τις εκλογές να ζήσουμε την ίδια εμπειρία. Είναι, όμως, εξόφθαλμο σε ποιον θέλουν να δώσουν το δακτυλίδι. Γιατί το μετεκλογικό τοπίο φαίνεται να ενδιαφέρει περισσότερο.
Αλλά και οι ευθύνες και των υπολοίπων είναι μεγάλες. Το μεγάλο κόμμα της αντιπολίτευσης, ο ΔΗΣΥ (η Δεξιά ), πρόσφερε υποστήριξη στην κυβέρνηση για τρία τουλάχιστον χρόνια και επέτρεπε τα ποσοστά του να προστίθεται σε αυτά του ΑΚΕΛ, για να διαμηνυθεί πως αποτελούν πλειοψηφία.

Ο ένας κρύβεται πίσω από τις κατεργαρίες του άλλου

Στίγμα

Η κατάρρευση των δύο συστημάτων

  Κωστάκης Αντωνίου

Ο πολίτης οργίζεται, αφορίζει, διαμαρτύρεται, αλλά στο τέλος καταλήγει στην αγκάλη των ίδιων σαθρών κατεστημένων

Η αξιοπιστία του πολιτικού συστήματος, το οποίο διαφεντεύει τη διακυβέρνηση του τόπου, κατέρρευσε στα μάτια των λογικών και προβληματισμένων πολιτών. Η κομματοκρατία, που για χρόνια καταδυναστεύει τον τόπο και τον έχει οδηγήσει σε εθνικές και οικονομικές συμφορές, δεν μπορεί να δώσει λύση στα προβλήματα της κοινωνίας και του κράτους.
Την ίδια στιγμή, η αξιοπιστία του τραπεζικού συστήματος, κύριου στυλοβάτη της οικονομίας και της ανάπτυξης, γίνεται θρύψαλα στα μάτια του πολίτη. Βυθισμένο σε αμαρτήματα, σε διαπλοκή, σε εγκληματικά λάθη, έγινε κέντρο σκανδάλων και παρανομιών. Ελληνικά ομόλογα, αξιόγραφα, χαριστικές διαγραφές χρεών, αποτελούν τα "επιτεύγματά" του τα τελευταία χρόνια.

Όταν αυτοί οι δύο κύριοι πυλώνες του κράτους χειμάζονται από διαπλοκές, εγκληματικά λάθη και πρωτοφανή έλλειψη ευθύνης και σεβασμού προς το κοινωνικό σύνολο, τι το καλύτερο μπορεί να αναμένει ο απλός άνθρωπος; Αυτά τα δύο συστήματα επεσώρευσαν χάος και καταστροφή, το καθένα στον δικό του τομέα και οδηγούν τον τόπο και τους ανθρώπους σε χειρότερες ακόμη καταστάσεις. Υπήρξαν κράτος εν κράτει, και ουδέποτε οι πρωταίτιοι έδωσαν λόγο για όσα έπραξαν. Ούτε κατέβαλαν κόστος, για όσα καλούνται τώρα να πληρώσουν οι απλοί άνθρωποι, εξαιτίας των τεράστιων λαθών τους.