Στέφανος Κωνσταντινίδης
Δεν είναι να
ησυχάσει αυτός ο τόπος! Κάθε που πλησιάζει ο Ιούλιος μαυρίζει η ψυχή των
ανθρώπων, μαυρίζει η Κύπρος. Είναι η μοίρα μας, θα πουν κάποιοι. Όχι, τη μοίρα
μας τη φτιάχνουμε εμείς οι ίδιοι. Για όσα μας έχουν φέρει τα πικρά αυτά
καλοκαίρια, η πρώτη ευθύνη είναι δική μας. Το δυστύχημα είναι ότι τίποτε δεν
μαθαίνουμε από τα λάθη μας. Για καμένη γη μιλούσαν οι σημερινοί που μας
κυβερνούν όταν διαδέχτηκαν την Κυβέρνηση του ΑΚΕΛ και καμένη γη θα παραδώσουν
στους επόμενους, όποιοι και να είναι. Αν υπάρχει, εννοείται, ως τότε Κυπριακή
Δημοκρατία και δεν έχει μετατραπεί αυτός ο τόπος σε νατοϊκο-τουρκικό
προτεκτοράτο.
Ίσως θα πουν
κάποιοι ότι είναι νωρίς να επιρρίπτονται ευθύνες στην κυβέρνηση και ειδικά στον πρόεδρο Αναστασιάδη για τη σημερινή καταστροφή που πιθανόν, σύμφωνα με
ορισμένες εκτιμήσεις, να είναι η μεγαλύτερη μετά την εισβολή του 1974. Γιατί
πρόκειται για μια τεράστια οικολογική καταστροφή που οι συνέπειές της θα είναι ορατές και αισθητές για πολλές δεκαετίες. Και
όλα τα στοιχεία που έχουν δει το φως της δημοσιότητας μέχρι αυτή τη στιγμή
δείχνουν αμέλεια και ανευθυνότητα από μέρους της Κυβέρνησης.
