Του Γ. Σέρτη
Να χαρακτηρίζεται κάποιος σανπονηρός δεν έχει μόνον τηναρνητική σύνδεση –αυτός, δηλαδή, που μηχανεύεται τεχνάσματα για εξαπάτηση– αλλά μπορεί και να σημαίνειτον... υποψιασμένο–τον καχύποπτο, δηλαδή, εξαιτίας της πονηράδας του.
Άμα, όμως, λέμεκουτοπόνηρος, είτε εννοούμε ότι κάποιος είναι συνάμα κουτός και πονηρός, είτε αναφερόμαστε σε κάποιον που προσποιείται τον κουτό για ίδιον όφελος, ο χαρακτηρισμός είναι –εξάπαντος– αρνητικός. Κύριο χαρακτηριστικό του κουτοπόνηρου: Να συγχύζει την κουταμάρα του με εξυπνάδα, και την πονηρία του με επιτηδειότητα.
Αρκετή η –επεξηγηματική– εισαγωγή.