Του Νίκου Τόκα
ΟΙ ΚΥΠΡΙΑΚΕΣ τράπεζες (πριν να... ξεψυχήσουν κάτω από το βάρος των ανομημάτων τους), φάνταζαν ως ένας στρατώνας-πρότυπο με επίλεκτους «στρατηγούς», τις διοικητικές κι άλλες ικανότητες των οποίων, εκθείαζαν δημόσια, σχεδόν οι πάντες. Είτε αυτοί ήταν πολιτειακοί αξιωματούχοι, είτε οικονομικοί παράγοντες, είτε τα πολιτικά κόμματα (ναι, δεν είναι τυχαία εδώ, η επώνυμη διαπλοκή!).
... Και δεν έμεναν μόνο στην ενθουσιώδη και θριαμβευτική κριτική όλοι οι πιο πάνω, αλλά συχνά έφερναν ως παράδειγμα τους εν λόγω «στρατηγούς» για να καταδείξουν ότι εκεί όπου υπάρχει γνώση, κοπιώδης εργασία και... όσφρηση του κέρδους, γίνονται θαύματα.
ΟΙ ΚΥΠΡΙΑΚΕΣ τράπεζες (πριν να... ξεψυχήσουν κάτω από το βάρος των ανομημάτων τους), φάνταζαν ως ένας στρατώνας-πρότυπο με επίλεκτους «στρατηγούς», τις διοικητικές κι άλλες ικανότητες των οποίων, εκθείαζαν δημόσια, σχεδόν οι πάντες. Είτε αυτοί ήταν πολιτειακοί αξιωματούχοι, είτε οικονομικοί παράγοντες, είτε τα πολιτικά κόμματα (ναι, δεν είναι τυχαία εδώ, η επώνυμη διαπλοκή!).
... Και δεν έμεναν μόνο στην ενθουσιώδη και θριαμβευτική κριτική όλοι οι πιο πάνω, αλλά συχνά έφερναν ως παράδειγμα τους εν λόγω «στρατηγούς» για να καταδείξουν ότι εκεί όπου υπάρχει γνώση, κοπιώδης εργασία και... όσφρηση του κέρδους, γίνονται θαύματα.
