Του Στέφανου Κωνσταντινίδη*
Το κυπριακό πολιτικό σύστημα γεννήθηκε μέσα από
αμαρτωλές διαδικασίες στην πρώτη δεκαετία ζωής της Κυπριακής Δημοκρατίας,
ανδρώθηκε εν αμαρτίαις και επιβιώνει εν διαφθορά και διαπλοκή. ΄Ολες οι έρευνες
δείχνουν την αναξιοπιστία του και η μεγάλη αποχή στις εκλογικές αναμετρήσεις των τελευταίων χρόνων, επιβεβαιώνει την
αποξένωση του από μεγάλη μερίδα των πολιτών. Το βασικό χαρακτηριστικό του είναι
ο μόνιμος πελατειακός οργασμός... Χωρίς τους πελατειακούς μηχανισμούς το
σύστημα είναι αμφίβολον αν θα επιβίωνε.
Τα κόμματα από κύτταρα της δημοκρατίας, όπως αυτάρεσκα επαναλαμβάνεται συχνά,
μετατράπηκαν σε μηχανισμούς ευνοιοκρατίας και ρουσφετιού. Η συγκάλυψη των
κομματικών αμαρτιών έχει γίνει εθνικό σπορ. Γίνεται μάλιστα με αγαστή
συνεργασία ανάμεσα στους κομματικούς μηχανισμούς. Ο πολίτης ασφυκτιά μέσα σε
ένα κλίμα κομματοκρατίας, όπου χωρίς κομματική παρέμβαση κανένα του πρόβλημα
δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί. Είναι έτσι υποχρεωμένος να διαπλέκεται καθημερινά
με τους κομματικούς μηχανισμούς, να εξαχρειώνεται και να χάνει κάθε ίχνος αξιοπρέπειας. Πέραν τούτου, οι κομματικοί
μηχανισμοί βιώνουν την αδιαφάνεια, χρηματοδοτούνται από τα οργανωμένα
συμφέροντα και διαπλέκονται μαζί τους.