ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΕΠΑΦΗ

Το ιστολόγιο Πενταλιά πήρε το όνομα
από το όμορφο και ομώνυμο χωριό της Κύπρου.
Για την επικοινωνία μαζί μας
είναι στη διάθεσή σας το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο:
pentalia74@gmail.com

Affichage des articles dont le libellé est ΚΥΠΡΟΣ-ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΑ. Afficher tous les articles
Affichage des articles dont le libellé est ΚΥΠΡΟΣ-ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΑ. Afficher tous les articles

samedi 14 janvier 2012

Οι Κερυνειώτες πρόσγυγες θέλουν να γυρίσουν στα σπίτια τους. Ανακοίνωση της "Αδούλωτης Κερύνειας"

ΧΡΙΣΤΟΦΙΑΣ:  Πρόεδρος όσων Κυπρίων συμφωνούν με την πολιτική του, μόνο…

Αντιδρώντας σε δημόσια καταγγελία του  Γραμματέα μας ότι ο Πρόεδρος Χριστόφιας, αποφεύγει να συναντήσει την Αδούλωτη Κερύνεια και να μας ενημερώσει για το Κυπριακό, ενώ ενημερώνει  τους Τούρκους Συνδικαλιστές, μας απαντά η Χαραυγή, 12/1/2012 , (σελίδα 5, υπο τον τίτλο «μαύρα ολόμαυρα») ότι:
«Το προεδρικό είναι ανοικτό για ενημέρωση μόνο σε όσους ειλικρινά θέλουν και επιδιώκουν  λύση όχι σε όσους την αντιμάχονται», υπονοώντας ξεκάθαρα ότι εμείς δεν επιδιώκουμε λύση του Κυπριακού.  
Μάλιστα ο τρόπος που είναι γραμμένο το αρθρίδιο και δεν έχει διαψευσθεί απο το Προεδρικό , μας δίδει το δικαίωμα να θεωρήσουμε οτι εκφράζει τον ίδιο τον Πρόεδρο Χριστόφια...

Διαστρεβλώνεται  συνειδητά η βούληση των Κερυνειωτών. Οι Κερυνειώτες όπως και ο κάθε πρόσφυγας δεν αντιμάχονται την αναζήτηση λύσης αλλά θέλουν λύση και μάλιστα χθές. Αυτό που αντιμαχόμαστε και  θα συνεχίσουμε να αντιμαχόμαστε είναι η λύση Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας ΔΙΟΤΙ ΔΕΝ ΘΑ ΜΑΣ ΕΠΙΤΡΕΨΕΙ ΝΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΟΥΜΕ ΣΤΑ ΣΠΙΤΙΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΕΣ ΜΑΣ ΠΙΣΩ ΣΤΙΣ ΠΑΤΡΟΓΟΝΙΚΕΣ ΕΣΤΙΕΣ.

mercredi 2 mars 2011

Τα προσφυγικά σωματεία έχουν μετατραπεί σε χορωδίες (Όπως λέμε μπορντέλα)

ΕΦΗΜΕΡΑ
Είναι οι χορωδίες κακόφημες;
Της Χρυστάλλας Χατζηδημητρίου
Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ στους δύσκολους και χαλεπούς καιρούς που περνά (αν και δεν της φαίνεται πάντα) αποφάσισε να αποκόψει χορηγία ύψους 1,5 εκατ. σε προσφυγικά σωματεία. Κι οι βουλευτές -εκλογές έρχονται- πήραν το θέμα στη Βουλή επικαλούμενοι τον εθνικοαπελευθερωτικό, αθλητικό και πολιτιστικό αγώνα που επιτελούν τα προσφυγικά σωματεία. Στον μέσο άνθρωπο φυσικά, τα σωματεία αυτά είναι περισσότερο συνδεδεμένα με σουβλάκια και οφτόν κλέφτικο, παρά με όποιο εθνικό ή πολιτιστικό αγώνα. Είναι αμφίβολο δε αν η γιαγιά από τη Λάπηθο βλέποντας τον Αφρικανό ποδοσφαιριστή να βάζει γκολ εν ονόματι της ομάδας της επαρχίας της, θυμάται το χωριό της, συγκινείται και ενδυναμώνει τη θέλησή της για απελευθέρωση και επιστροφή. Που έτσι κι αλλιώς είναι δυνατή αυτή η επιθυμία. Ο δε νεαρός επίσης που παίζει στην ομάδα της Μόρφου, δεν ξέρουμε αν αυτό που τον ενδιαφέρει πιο πολύ είναι μια καλή μετεγγραφή σε άλλη ομάδα ή η μνήμη της Μόρφου.