Κύπρος : Στρατευμένη δημοσιογραφία για την προετοιμασία της κοινής γνώμης υπέρ της αμερικανο-νατοϊκής λύσης

  Χάρη Ν. Σπανού

Η κοινοτοπία της στρεβλής δημοσιογραφίας

Η ΠΡΟΒΟΛΗ του ντοκιμαντέρ του ΡΙΚ: Εις το όνομα της Πατρίδoς στις 3/3/2014, προκάλεσε πλήθος επικριτικών και επιδοκιμαστικών σχολίων στον Τύπο, το ραδιόφωνο και το διαδίκτυο και συνεχίζει να αποτελεί φλέγον θέμα ιδιωτικών συζητήσεων. Στις 4/3 είχα επιχειρηματολογήσει κριτικά για το ντοκιμαντέρ και τη συζήτηση που ακολούθησε σε ραδιοφωνική εκπομπή.  Στο άρθρο αυτό, θα επικεντρωθώ σε 3 σημεία που αφορούν τη δημοσιογραφική μεθοδολογία της κυρίας Σούλας Χατζηκυριάκου (Σ.Χ.), τη συλλογική ενοχοποίηση των Ε/κ την οποία θεωρώ ρατσιστική διάκριση και την ιδεολογία την οποία προωθεί το ντοκιμαντέρ και το ΡΙΚ.

Οι ερωτήσεις που υπέβαλε η Σ.Χ. στις συνεντεύξεις της:  

1) Ποιοι έφταιξαν για τα γεγονότα της Πάφου το 1964

2) Γιατί αγωνιστήκατε

3) Δεν έχετε μετανιώσει για αυτά που πράξατε,

εκμαίευσαν τις πιο κάτω απαντήσεις:

• Φταίει ο εθνικισμός.

• Φταίνε αυτοί που είχαν τα ηνία = ο Μακάριος

• Φταίει η πολιτική ηγεσία (οι πολιτικοί δεν ήταν καλοί) = η κυβέρνηση και τα κόμματα (των Ελληνοκυπρίων)

Η συλλογική ενοχοποίηση των Ε/κ υποστηρίζεται από μαρτυρίες όπως:

• σκοτώναμε τις ακρίδες που είχαν κόκκινα φτερά = οι Ε/Κ ακόμη και ως παιδιά ήταν δολοφόνοι εθνικιστές.