Κωνσταντίνος Καραμανλής
ο μύθος της ελληνικής Δεξιάς
Με την ευκαιρία της συμπλήρωσης δεκαπέντε χρόνων από το θάνατο του,
οργανώθηκε στην Αθήνα την περασμένη εβδομάδα από το ίδρυμα που φέρει το όνομα
του εκδήλωση μνήμης για τον Κωνσταντίνο Καραμανλή στην οποία παρευρέθηκε
σύσσωμη η ελλαδική πολιτική ηγεσία και οι διάφορες ποικιλώνυμες ελίτ, πλην
Αλέκας Παπαρήγα. Την παράσταση έκλεψε ως ένα σημείο ο αρχηγός της αξιωματικής
αντιπολίτευσης Αλέξης Τσίπρας ο οποίος επιχειρεί τον τελευταίο καιρό ανοίγματα
στην καραμανλική Δεξιά. Όπως ήταν αναμενόμενο ο Τσίπρας έπλεξε το εγκώμιο του
Καραμανλή, μάλιστα πιο θερμά από τους
Σαμαρά και Βενιζέλο και μόνο ο άλλοτε σύντροφος του Φώτης Κουβέλης κατάφερε να
τον συναγωνιστεί σε εγκώμια.
Η διαπίστωση που μπορεί να κάνει κάποιος είναι πως η Δεξιά πέτυχε τις
τελευταίες δεκαετίες να αποκτήσει τον δικό της «εθνάρχη» σε αντιπαράθεση με τον
Ελευθέριο Βενιζέλο που θεωρείται ο «εθνάρχης» της «δημοκρατικής» παράταξης,
τουτέστιν της Κεντροαριστεράς. Καθώς η ελληνική πολιτική ζωή είναι συνυφασμένη
με μύθους, η ελληνική Δεξιά απέκτησε έτσι το δικό της μύθο.
Πασίγνωστο είναι φυσικά ότι οι πλέον ακατάλληλοι άνθρωποι για να κάνουν
την αποτίμηση του έργου μιας πολιτικής προσωπικότητας του παρελθόντος
είναι οι εν ενεργεία πολιτικοί. Ο λόγος είναι ότι το κριτήριο που
καθορίζει την τοποθέτησή τους δεν είναι η ιστορική, πολιτική ή
ιδεολογική αλήθεια, αλλά η ιδιοτελής επιδίωξη αυθαίρετης ιδιοποίησης
πτυχών της δράσης του εκλιπόντος με μοναδικό στόχο την εξυπηρέτηση των
σημερινών πολιτικών τους συμφερόντων! Αλλο πράγμα η προσπάθεια έξαρσης
θετικών στοιχείων της δράσης ενός πολιτικού ηγέτη του παρελθόντος και
εντελώς άλλο πράγμα η πολιτική σκύλευση των πεπραγμένων του.