Η εικόνα και το είδωλο
Ο λαός δεν είναι ένας, είναι σύνολο πολλών ατομικών ιδιαιτεροτήτων
Ενα
από τα γνωστότερα σοφίσματα που χρησιμοποιούσαν οι σοφιστές θαμπώνοντας
τους αφελείς ακροατές τους στην Αθήνα της παρακμής ήταν εκείνο που στα
επιχειρήματά τους έχριε το μέρος ως όλον. Δηλαδή όταν το σχετικό, το
μερικό, το τμήμα το θεωρούσε απόλυτο, ολότητα, ολόκληρον. Αν δηλαδή
διαπίστωνες πως υπάρχουν εγκληματίες άνθρωποι, να συμπέραινες πως κάθε
άνθρωπος, το είδος άνθρωπος είναι εγκληματίας. Αυτός ο σοφιστικός
παραλογισμός έφτασε ως τις μέρες μας με τα γνωστά σοφίσματα εδώ και
παγκοσμίως: «όλοι οι πολιτικοί είναι κλέφτες και απατεώνες» • «όλοι οι
Ελληνες είναι τεμπέληδες» • «όλοι οι Πόντιοι είναι αφελείς» • «όλες οι
Σκανδιναβές είναι ψυχρές»...
Και αν μερικά από αυτά τα σοφίσματα είναι διασκεδαστικά ή
παιγνιώδη, πάει καλά. Τι γίνεται όμως όταν, κυρίως στον τόπο μας και όχι
μόνο έπ' ευκαιρία των προεκλογικών περιόδων, όπου οι υπερβολές και τα
σοφίσματα αλλαγής ελέγχου είναι στην ημερησία διάταξη αλλά και στην
καθημερινότητα του δημόσιου βίου, ακούγεται το σόφισμα: «Ο λαός
αποφάσισε», «ο λαός αντιδρά», «ο λαός μίλησε».