ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΤΑΓΚΟΣ
Η πραγματικότητα λέει ότι τα πράγματα στη Λιβύη δεν εξελίσσονται με τρόπο ευνοϊκό για την Ελλάδα. Οι συνεχείς και επανειλημμένες συναντήσεις αξιωματούχων της Αθήνας και της Λευκωσίας τείνουν να εξυπηρετούν την εσωτερική κατανάλωση. Αντίθετα, γίνεται φανερό ότι η Τουρκία εδραιώνει τη θέση της στην περιοχή, σε συνεργασία με τη Ρωσία, με την ανοχή, αν όχι με την προτροπή της Ευρώπης –στάση που υπαγορεύεται από αδυναμία και φόβο– και υπό το καιροσκοπικό και αδιάφορο βλέμμα των ΗΠΑ του Τραμπ. Με λίγα λόγια, ο Ερντογάν γίνεται μεγάλος «παίκτης» γεωπολιτικών ανακατατάξεων στη Μέση Ανατολή και στην Ανατολική Μεσόγειο, η δε Τουρκία αποκτά status περιφερειακής υπερδύναμης. Το χειρότερο είναι ότι όλα αυτά δημιουργούν την αίσθηση ότι για τη Δύση, δηλαδή για τις ΗΠΑ και την Ευρωπαϊκή Ενωση (ίσως για διαφορετικούς λόγους), η Ελλάδα ανήκει στη Μέση Ανατολή και όχι στην Ευρώπη. Αρα, την παραδίδουν στο... έλεος της Αγκυρας.
