ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΕΠΑΦΗ

Το ιστολόγιο Πενταλιά πήρε το όνομα
από το όμορφο και ομώνυμο χωριό της Κύπρου.
Για την επικοινωνία μαζί μας
είναι στη διάθεσή σας το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο:
pentalia74@gmail.com

Affichage des articles dont le libellé est ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ-ΚΟΥΜΑΝΤΑΡΕΑΣ. Afficher tous les articles
Affichage des articles dont le libellé est ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ-ΚΟΥΜΑΝΤΑΡΕΑΣ. Afficher tous les articles

dimanche 14 décembre 2014

Η άγνωστη εξομολόγηση του Μένη Κουμανταρέα


Πρωινό Παρασκευής, 29 Μαρτίου του 2002. Ο ποιητής και εκδότης του ιστορικού περιοδικού «Οδός Πανός» επισκέπτεται τον Μένη Κουμανταρέα στο διαμέρισμά του στην Κυψέλη. Η συζήτηση ανοικτή, όπως και η σκέψη των δύο συνομιλητών. Ξεκινάει από τη λογοτεχνία και τους αγαπημένους συγγραφείς, για να αναδείξει μνήμες από τη φιλία και τις επιρροές του Χατζιδάκι και του Ταχτσή.


Η άγνωστη εξομολόγηση του Μένη Κουμανταρέα
Το «Εθνος της Κυριακής» δημοσιεύει χαρακτηριστικά αποσπάσματα από εκείνη τη μοναδική συνέντευξη, που σήμερα, μετά τον αδόκητο χαμό του, μοιάζει με πνευματική παρακαταθήκη του Μένη Κουμανταρέα.
Συνηθίζετε να λέτε στις συνεντεύξεις σας ότι δεν κάνατε παιδιά, γιατί έχετε παιδιά τα βιβλία σας. Ποιο είναι το αγαπημένο σας παιδί; Εννοώ βιβλίο.
Εγώ δεν νομίζω ότι τα βιβλία υποκαθιστούν τα παιδιά. Είναι κάτι αναντικατάστατο στη ζωή τα παιδιά, άλλο αν εγώ δεν το θέλησα ποτέ. Πάντως, δεν με εμπόδισε να βλέπω καθαρά. Αγαπημένο παιδί δεν έχω, ούτε χαϊδεμένο. Οι αναγνώστες έχουνε χαϊδεμένα παιδιά.
Το τελευταίο βιβλίο σας, το «Δυο φορές Ελληνας», νομίζω έχει κάτι ιδιαίτερο. Αποφασίσατε να ασχοληθείτε με τον ελληνικό Εμφύλιο και σχετικά να πάρετε μια θέση. 'Η δεν παίρνετε θέση στο βιβλίο;
Μπροστά από την είσοδο του Ηλεκτρικού στην Πλατεία Βικτωρίας. Εκεί όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε ο Μένης Κουμανταρέας.
Μπροστά από την είσοδο του Ηλεκτρικού στην Πλατεία Βικτωρίας. Εκεί όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε ο Μένης Κουμανταρέας.
Νομίζω ότι ο συγγραφέας αυτού του βιβλίου είναι σαφώς με το μέρος των αδικημένων, που είναι οπωσδήποτε η Αριστερά, αλλά από την άλλη μεριά ο χρόνος, που έχει περάσει, τον κάνει να βλέπει τα πράγματα, δεν θα 'λεγα αφ' υψηλού, αλλά γαλήνια και με έναν τρόπο αποστασιοποιημένο.
Πιστεύετε εσείς ότι αν είχαν νικήσει οι αριστεροί, θα ήταν καλύτερα τα πράγματα στην Ελλάδα;
Οχι. Θα ήταν πολύ ρομαντικό να το πω αυτό, θα είχαμε υποστεί ό,τι υπέστη και το ανατολικό μπλοκ. Αυτή τη στιγμή μπορεί να ήμασταν και πρόσφυγες στην Αγκυρα ή στο Μιλάνο.
Συνέλευση συνταξιούχων στη Φωκίωνος Νέγρη.
Συνέλευση συνταξιούχων στη Φωκίωνος Νέγρη

mardi 9 décembre 2014

Μένης Κουμανταρέας, ο λογοτέχνης που χάσαμε


Τάκης Θεοδωρόπουλος ΤΑΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ

Ο ευγενής του αντικομφορμισμού

Σε μια πνευματική ζωή όπου η οξύτητα της έκφρασης αντιμετωπιζόταν ως διανοητική αρετή, ισότιμη με την εξυπνάδα της ατάκας και τις απόλυτες απόψεις που απέκλειαν κάθε δυνατότητα αμφιβολίας και διαλόγου, ο Μένης Κουμανταρέας είχε αναλάβει τον ρόλο της ευγενούς εξαίρεσης. Πολλοί θα πουν ότι τη στάση αυτή την χρωστούσε στην αστική του παιδεία, ενδεχομένως και στη διακριτικότητα του χαρακτήρα του. Σίγουρα όμως την χρωστούσε και στο λογοτεχνικό του ήθος. Στις δεκαετίες που δημιούργησε το έργο του και βρήκε τη θέση του στον Κανόνα της ελληνικής λογοτεχνίας, τα αξιώματα στη δημοκρατία των γραμμάτων προϋπέθεταν την ενεργό πολιτική ένταξη η οποία εξαγόραζε τα όποια καλλιτεχνικά ελλείμματα. Για να ασκήσεις δημόσιο λόγο έπρεπε να εκδώσεις πρώτα πιστοποιητικό πολιτικών φρονημάτων, με τις απαραίτητες σφραγίδες και τις περγαμηνές της εκ των ων ουκ άνευ προοδευτικής σου τοποθέτησης. Το χαρακτηριστικό του Κουμανταρέα ήταν ότι, ασχέτως προσωπικών απόψεων, όταν μιλούσε δημόσια μιλούσε ως λογοτέχνης, για να υπερασπιστεί την τέχνη την οποία υπηρέτησε με σθένος σε όλη του τη ζωή. Πολύγλωσσος και εξαιρετικός μεταφραστής, μύστης της παγκόσμιας λογοτεχνίας, ήξερε πως η υπεράσπιση της δημιουργίας, για να έχει κάποιο κοινωνικό αντίκρισμα, πρέπει να φέρει το κύρος της προσωπικής ευθύνης και τον σεβασμό των υλικών που συνθέτουν την προσωπικότητα του δημιουργού. Οπως ο Φώκνερ έζησε τον αλκοολισμό του χωρίς να τον μετατρέψει σε ιδεολογία, ο Κουμανταρέας έζησε την ομοφυλοφιλία του. Την σεβάστηκε, αναγνώρισε τη δύναμή της, δεν την έκρυψε αλλά και δεν την διακήρυξε και πάντως δεν την μετέτρεψε σε πολιτική σημαία ούτε προσπάθησε να την μετατρέψει σε κοινωνική αξία. Ηταν διακριτικός, αλλά ήταν και αντικομφορμιστής.