Η πρόσφατη βιογραφία του αυστριακού συγγραφέα εστιάζει στις περιστάσεις που τον οδήγησαν στην αυτοκτονία
Για τους σύγχρονούς του ο
Στέφαν Τσβάιχ (1881-1942)
ήταν περισσότερο ένας τεχνίτης της γραφής παρά ένας φιλόσοφος των
σελίδων, ο ποιοτικός εμπορικός συγγραφέας που γλίτωσε το κοινό από τα
«τριώροφα μυθιστορήματα του 19ου αιώνα», όχι ο συνειδητά στρυφνός και
υπαινικτικός
Τόμας Μαν. Η πρόσφατη βιογραφία του Τζορτζ Πρόχνικ
«The Impossible Exile: Stefan Zweig at the End of the World» (εκδ.
Other Press) δίνει μια νέα διάσταση στα γεγονότα της ζωής του
αυστροεβραίου λογοτέχνη αποτελώντας ένα δοκίμιο για τη βασανιστική
εμπειρία του συγγραφέα στην εξορία.
Μεταξύ των εξορίστων της χιτλερικής Γερμανίας, από τον Αλμπερτ Αϊνστάιν
ως τον Τόμας Μαν, ο Στέφαν Τσβάιχ συνιστά διακριτή περίπτωση. Ενώ οι
περισσότεροι πρόσφυγες των γραμμάτων και των τεχνών πέτυχαν να
μεταφυτεύσουν την εμπειρία τους σε άλλες κουλτούρες, εκείνος βίωσε ένα
διαρκές αίσθημα καταδίωξης, πρώτα στο Λονδίνο, έπειτα στη Νέα Υόρκη,
τέλος στη Βραζιλία.