Όλα σε θυμίζουν - Χάρις Αλεξίου (Μια από τις τελευταίες εμφανίσεις του Μάνου Λοϊζου-πιάνο)

Πρώτη Μαϊου - Βασίλης Παπακωνσταντίνου (Στίχοι & Μουσική: Μάνος Λοΐζος)

Βασίλης Παπακωνσταντίνου - Ο Στρατιώτης (στίχοι: Κωστούλα Μητροπούλου - μουσική: Μάνος Λοΐζος)

Η μέρα εκείνη δεν θ'αργήσει (Μάνος Λοϊζος, Δήμητρα Γαλάνη - - διασκευή: Κωνσταντίνος Βήτα)

Ο άγνωστος Μάνος Λοΐζος

Μια νέα βιογραφία ρίχνει φως στο προφίλ του συνθέτη

Του Δημήτρη Ν. Μανιάτη

Η πρώτη του επαφή με μουσικό όργανο ήταν με το βιολί, αν και γρήγορα στράφηκε στην κιθάρα και στο πιάνο. Υπήρξε φοιτητής αρχικά στη Φαρμακευτική, μετέπειτα στην Ανωτάτη Εμπορική και, τέλος, της Σχολής Βακαλό - έφτασε να διακοσμεί και ταβέρνες. Παράλληλα σχεδίαζε καρτούν για διαφημιστικά σποτ που προβάλλονταν στους κινηματογράφους κατά την έναρξη και τα διαλείμματα των ταινιών, ενώ στις αρχές του 1961 μελοποίησε το «Τραγούδι του δρόμου» του Λόρκα που ανακάλυψε στο περιοδικό «Επιθεώρηση τέχνης», σε μετάφραση Νίκου Γκάτσου. Αυτό γρήγορα έγινε δίσκος, με τη μεσολάβηση του Μίμη Πλέσσα και ερμηνευτή τον Γιώργο Μούτσιο και κάπου εκεί το νερό κύλησε στο αυλάκι του ελληνικού τραγουδιού για έναν από τους σημαντικότερους δημιουργούς: τον Μάνο Λοΐζο.

Στις 11 Μαρτίου κλείνουν ακριβώς πενήντα χρόνια από την ημέρα που ο αλεξανδρινός συνθέτης και ο στενός φίλος του Χρήστος Λεοντής έδωσαν την πρώτη τους συναυλία στο Ακροπόλ, όπου μάλιστα τους παρουσίασε ο Μίκης Θεοδωράκης. Εκεί ο Λοΐζος έπαιξε τα πρώτα του τραγούδια και λίγο καιρό μετά, στις 20 Ιουνίου 1963, οι δύο νέοι τότε συνθέτες έδωσαν ακόμη μία συναυλία, αυτή τη φορά στο Παρκ, όπου ανάμεσα στο πρώτο και στο δεύτερο μέρος της θρυλικής παράστασης «Μαγική πόλη» των Χατζιδάκι - Θεοδωράκη έπαιζαν δικά τους κομμάτια. Σήμερα, μια ολοκληρωμένη βιογραφία του Μάνου Λοΐζου φωτίζει τον πυκνό βίο του, τη συνθετική του κατάθεση με τις δεκάδες επιτυχίες, ενώ η ολοκληρωμένη εργογραφία και ο καμβάς της εποχής που έγραψε ο ευαίσθητος δημιουργός, 31 χρόνια μετά τον θάνατό του, συνοψίζουν το πορτρέτο του. Μια βιογραφία που περικλείει μαρτυρίες και ντοκουμέντα, την επιμελήθηκε ο Θανάσης Συλιβός και φωτίζει τον Λοΐζο ως δημιουργό και ως άνθρωπο.

Η Μέρα Εκείνη δε θ'αργήσει - Μ.Λοΐζος - Δ.Γαλάνη

Μάνος Λοΐζος, ο μελωδός της ελπίδας

Της Γιώτας Συκκα Εκείνο το ανοιξιάτικο βράδυ του 1963 το κοινό στο θέατρο «Ακροπόλ» ήταν ενθουσιώδες. Στην πρώτη σειρά κάθονταν ο Γιάννης Ρίτσος, ο Νικηφόρος Βρεττάκος και ο Μίκης Θεοδωράκης. Στη σκηνή, ο Μάνος Λοΐζος και ο Χρήστος Λεοντής θα παρουσίαζαν για πρώτη φορά τραγούδια τους σε στίχους τού Μάνου Ελευθερίου, του Φώντα Λάδη και της Μάρως Λήμνου – αργότερα Λοΐζου. Οταν η συναυλία τελείωσε, ο Μίκης ανέβηκε πλάι στους πέντε νέους και τους πρόσφερε μια πέτρα: «Σαν παλιότερος που είμαι», εξήγησε, «ήθελα σε σας τους νέους συναδέλφους να χάριζα κάτι περισσότερο από λόγια. Εψαξα, μα δεν βρήκα τίποτα καλύτερο απ’ αυτή την πέτρα, που πέρασε ξυστά στο κεφάλι μου την ώρα που διηύθυνα τον “Επιτάφιο”, στη Νάουσα, τον Οκτώβρη του 1961. Νομίζω πως καλύτερη τιμή δεν μου έγινε ώς τώρα, ακόμα κι αν, όχι από λάθος δικό μου, δεν έφαγα αυτόν το σκληρό καρπό της μακεδονικής γης στο κεφάλι».

Μυρσίνη Λοϊζου προς κυβερνώντες: Καληνύχτα Ήλιε...

Η κόρη του Μάνου Λοϊζου απαγορεύει στο ΠΑΣΟΚ τη χρήση του έργου του πατέρα της

 

Την απαγόρευση χρήσης του έργου του πατέρα της, Μάνου Λοϊζου ανακοινώνει με επιστολή της στην κυβέρνηση η κόρη του μουσικοσυνθέτη. Με την συμβολική - όπως η ίδια την σχολιάζει- αυτή κίνηση θέλει να δείξει ότι το ΠΑΣΟΚ ποτέ δεν ήταν μέρος του λαού και πως οι αξίες του δεν έχουν καμία σχέση με τα όσα πρεσβεύει και θέλει να πει το «Καλημέρα Ήλιε» καθώς επέβαλλαν έναν βαθιά εξουσιαστικό τρόπο ζωής και δημιούργησαν σκλάβους.

 

Χρήστος Θηβαίος - Ο Μέρμηγκας (Μάνος Λοϊζος)