Την ίδια στιγμή που ο ελληνικός τουρισμός καταρρίπτει το ένα ρεκόρ μετά το άλλο σε επίπεδο αφίξεων ξένων επισκεπτών και ταξιδιωτικών εισπράξεων, η κρατική μηχανή εμφανίζεται ανέτοιμη να αντιμετωπίσει ενόψει έναρξης της σεζόν ορισμένα κρίσιμα ζητήματα που επηρεάζουν τη λειτουργία της τουριστικής αγοράς.
Οι απεργοί πείνας της «Υπατίας» είναι ξεκάθαροι στο αίτημά τους: να νομιμοποιηθούν άπαντες οι μετανάστες. Δεν αγωνίζονται δηλαδή για τον εαυτό τους αλλά και για όλους τους άλλους αλλοδαπούς που αυτή τη στιγμή βρίσκονται στην Ελλάδα. Ξέρουμε όλοι πόσο δύσκολη υπήρξε η ζωή για όλους τους. Από τον πόλεμο και τη φτώχεια στη μαύρη εργασία και στην εκμετάλλευση. Οι απεργοί πείνας είναι σαφείς: επειδή οι εργοδότες δεν κολλάνε ένσημα, επειδή το κράτος κωλυσιεργεί στη χορήγηση νομιμοποιητικών εγγράφων, ας γίνουν όλοι νόμιμοι, ακόμη και οι περαστικοί. Δεν έχουν βάλει στο αίτημά τους ένα «αρκεί να». Και γιατί να το βάλουν, γιατί να θέσουν προϋποθέσεις έστω και ελαστικές; Αφού ο συναισθηματικός εκβιασμός υποκαθιστά το πολιτικό επιχείρημα.

