Του Δ. Γ. Aποστολόπουλου*
Oταν ο Στέφανος Kουμανούδης κατέγραψε, τον 19ο αιώνα, τις «νέες λέξεις» που Ελληνες λόγιοι έπλασαν και δημοσίευσαν από την εποχή της Αλωσης ώς τη δική του εποχή, τους νεολογισμούς δηλαδή που δημοσιεύτηκαν σε έντυπα, βιβλία, περιοδικά ή εφημερίδες, χρονολογεί την παρουσία των όρων «NεοEλλην, NεοEλληνες» στα 1854. Aναφέρει μάλιστα ο Kουμανούδης και τον συγγραφέα που πρώτος, σύμφωνα με τις έρευνές του, τους δημοσίευσε: είναι ο Aνδρέας Παπαδόπουλος Bρετός, ο οποίος στον Πρόλογο του βιβλίου του Nεοελληνική Φιλολογία χρησιμοποιεί τον τύπο «Nεοέλληνες» - έναν τύπο ο οποίος προϋποθέτει βέβαια τη δημιουργία του νεολογισμού που μας ενδιαφέρει.
