Επιστήμονες του λαϊκισμού
Του Στέφανου Τζανάκη
Πόσο απλά είναι τα πράγματα για ορισμένους. Να, βγήκε ο κ. Ανδρέας Λοβέρδος και είπε ότι στην ψηφοφορία της περασμένης Κυριακής στη Βουλή αναδείχτηκαν δύο κόσμοι - ο φωτεινός, των ορθολογιστών, και ο σκοτεινός, των λαϊκιστών.
Εν ολίγοις : όποιος ψήφισε «ναι» είναι ορθολογιστής και θα πάει στον πολιτικό Παράδεισο. Οποιος ψήφισε «όχι» είναι λαϊκιστής - καταδικασμένος στην πυρά της Κόλασης της λογικής. Και, προφανώς, υπάρχουν και εκείνοι οι λίγοι, με τις υποσημειώσεις του τύπου «όχι στα εργασιακά», οι οποίοι είναι καταδικασμένοι να περιπλανώνται αιωνίως ανάμεσα στους δύο κόσμους και να μη βρίσκουν ησυχία πουθενά...
Αραγε, το να υπερψηφίζει κανείς την κατάργηση του θεσμού της διαιτησίας είναι ορθολογισμός; Το να υποστηρίζει ένας βουλευτής αυτόν τον θεσμό - γνωρίζοντας μάλιστα εκ των προτέρων ότι η ποινή του θα είναι η διαγραφή - είναι λαϊκισμός;
Μπα, δεν είναι αυτό λαϊκισμός. Αλλο πράγμα είναι λαϊκισμός. Για παράδειγμα, το να φτιάχνεις τεχνητές διαχωριστικές γραμμές, είτε για εκλογικούς είτε για εσωκομματικούς λόγους.