Η ομερτά της φράουλας
Η υποκρισία περισσεύει για το
διαρκές έγκλημα στη Νέα Μανολάδα: η πολιτική εξουσία παριστάνει την
έκπληκτη και σπεύδει να εξαγγείλει μέτρα-ασπιρίνες για τον κατευνασμό
της κοινής γνώμης· οι τοπικοί παράγοντες «στρίβουν διά του αρραβώνος»·
οι αρχές ασφαλείας και, εν γένει, οι τοποτηρητές της νομιμότητας μας
κλείνουν πονηρά το μάτι· η τοπική κοινωνία μοιάζει να είναι αλυσοδεμένη
σε μία περίεργη και δυσεξήγητη ομερτά - σε ένα νόμο της σιωπής... Κι όλα
αυτά για να συντηρηθεί ένα... θαύμα : το «θαύμα της φράουλας».
Είναι γεγονός ότι ο εξαγωγικός δείκτης αυτού του προϊόντος, σε
μία περίοδο μάλιστα ύφεσης, όταν οι υπόλοιποι οι οικονομικοί δείκτες
κατρακυλούν στα... τάρταρα, έχει ανοδική πορεία. Η Ελλάδα διεκδικεί σ'
αυτό τον τομέα τα σκήπτρα από χώρες με ιδιαίτερο βάρος στην Ευρωζώνη. Η
εξέλιξη αυτή, όμως, δεν είναι μόνο αποτέλεσμα του ευνοϊκού για την
καλλιέργεια της φράουλας κλίματος στη χώρα μας, αλλά, κυρίως, απόρροια
του σύγχρονου σκλαβοπάζαρου, το οποίο, για να μεταχειριστούμε
οικονομικούς όρους, αυξάνει την ανταγωνιστικότητα του προϊόντος. Το
«θαύμα της φράουλας», από αυτή την άποψη, είναι ένα εύγλωττο παράδειγμα
που αποτυπώνει στην πράξη το δόγμα του νεοφιλελευθερισμού και των
μνημονιακών επιλογών. Οτι δηλαδή η άγρια περικοπή των αποδοχών των
εργαζομένων και η πλήρης αποσάθρωση των εργασιακών σχέσεων οδηγούν σε
τόνωση της ανταγωνιστικότητας.