Ευρωπαϊκά διλήμματα
Του Στέφανου Κωνσταντινίδη*
Η Ευρωπαϊκή Ένωση οδηγήθηκε σε μια κρίση
με τη Ρωσία την οποίαν εάν δεν χειριστεί με πολιτική ωριμότητα, θα έχει
συνέπειες και για την οικονομία της, αλλά και για το πολιτικό της μέλλον. Την
κύρια ευθύνη για τη σημερινή κρίση την έχει η Γερμανία η οποία ντε φάκτο
ανέλαβε την ηγεσία της Ε.Ε. Είναι απορίας άξιον πώς οι ευρωπαϊκές χώρες με μια
τόσο μεγάλη παράδοση στη διπλωματική διαχείριση των κρίσεων δεν μπόρεσαν να
αντιληφθούν έγκαιρα πως η Μόσχα δεν θα έμενε με σταυρωμένα χέρια στην απόπειρα
τους να την περιχαρακώσουν ακόμη περισσότερο γεωπολιτικά, εμποδίζοντάς την να
αναπνεύσει. Ειδικά η Γερμανία που έχει τα μεγαλύτερα συμφέροντα με τη Ρωσία,
αποδείχτηκε πως δεν είναι ακόμη ώριμη για ένα διεθνή ρόλο πέραν των ευρωπαϊκών
συνόρων. Στο τέλος οι Αμερικανοί πέτυχαν να γίνουν κυρίαρχοι του παιχνιδιού
μέσα από τους ατλαντικούς μηχανισμούς και αφαίρεσαν από τους Ευρωπαίους κάθε
πρωτοβουλία. Ειδικά η Γερμανία αποδείχτηκε ένας «γίγαντας» με πήλινα πόδια, ικανή
μόνο να καταπιέζει την ευρωπαϊκή περιφέρεια του Νότου. Και ενώ την στιγμή αυτή
οι Αμερικανοί πιέζουν για μεγαλύτερες οικονομικές κυρώσεις, οι Ευρωπαίοι
προσπαθούν να τις περιορίσουν στο ελάχιστο, διότι αυτοί θα κληθούν να πληρώσουν
το λογαριασμό. Και ο λογαριασμός αυτός περιλαμβάνει δύο σκέλη : το πρώτο σκέλος
αφορά τη ζημιά που θα προκύψει από μέτρα που θα βλάψουν τις οικονομικές
συναλλαγές ΕΕ-Ρωσίας. Το δεύτερο σκέλος αφορά τα τεράστια ποσά που θα
υποχρεωθούν να επενδύσουν για να διασώσουν τη χρεοκοπημένη Ουκρανία. Αυτό δε σε
μια στιγμή που η απόσπαση της Κριμαίας και η ενσωμάτωσή της με τον ένα ή τον
άλλο τρόπο στη Ρωσία είναι πια γεγονός μη αναστρέψιμο.
