Το πρώτο λάθος του κ. Παπανδρέου
Και στη συνέχεια τα πολλά πάρε δώσε για τις εταιρείες των δικηγόρων, η υποταγή εν τέλει στο δικηγορικό βουλευτικό λόμπι, που δεν αντέχει το άνοιγμα του επαγγέλματος, έδειξαν ότι η κυβέρνηση δεν έχει πίστη.
Και η συζήτηση επίσης στο Υπουργικό Συμβούλιο για τον χρόνο παραγραφής των φορολογικών εγκλημάτων και ιδιαιτέρως των εγκλημάτων φοροδιαφυγής, η απόρριψη από τον υπουργό Δικαιοσύνης της διάταξης που προέβλεπε τον χαρακτηρισμό των εγκλημάτων αυτών ως διαρκών και η διατήρηση του καθεστώτος ανομίας σε θέματα της μη καταβολής των φόρων, στις σημερινές συνθήκες δημοσιονομικής κρίσης, είναι επίσης ενδεικτικά της σύγχυσης που επικρατεί στο κυβερνητικό στρατόπεδο.
Αλλά και η ασυνεννοησία μεταξύ των αρμοδίων στα θέματα των ημιυπαίθριων και ειδικότερα στη βάση επί της οποίας επιβάλλονται πρόστιμα και δημοτικά τέλη φανέρωσε πρόβλημα και αδυναμία.
Κακά τα ψέματα, όλα έχουν τη βάση τους στο πρώτο λάθος. Που δεν είναι άλλο από αυτό της περιγραφής του βάθους και της έντασης του προβλήματος της χώρας. Και το πρώτο λάθος είναι του κ. Παπανδρέου, που δεν αποδέχθηκε από την αρχή και δεν εξήγησε από την πρώτη μέρα ανάληψης των καθηκόντων του το βάρος του οικονομικού προβλήματος της χώρας.
