Το «φαινόμενο» Αλέκα Παπαρήγα
Γιώργος Λακόπουλος
Αποχαιρετισμός στα όπλα ή σκοτώνουν τα άλογα όταν γεράσουν; Η παλιά
Λαμπράκισσα - η οποία αφιερώθηκε στο κόμμα από τη νεανική της ηλικία,
έφτασε στην κορυφή του και παρέμεινε εκεί από συνέδριο σε συνέδριο για
22 χρόνια - αφήνει, όπως δείχνουν τα πράγματα, το πηδάλιο σε μια
δύσκολη στιγμή για το ΚΚΕ. Η επιρροή του στην κοινωνία είναι χαμηλή, τα
εκλογικά ποσοστά του ακόμη χαμηλότερα, τα οικονομικά του είναι χάλια,
οι οργανώσεις του σε κρίση και οι εσωτερικές διαφωνίες διαπέρασαν τους
τοίχους του Περισσού και συζητιούνται δημοσίως - αδιανόητο για την
παράδοση των «συνωμοτικών» κανόνων του «κόμματος της εργατικής τάξης».
Ωστόσο αυτή η εικόνα της κρίσης δεν περιορίζει καθόλου το βιονικό
φαινόμενο: Αλέκα Παπαρήγα! Επικεφαλής του πιο δραστήριου
Κομμουνιστικού Κόμματος στην Ευρώπη, αν εξαιρεθεί το ΑΚΕΛ, το ανέλαβε
μετά το σοκ της πτώσης του Τείχους, το ναυάγιο της «συγκυβέρνησης» και
τη δεύτερη μεγάλη διάσπαση μετά το 1968, και ανεξάρτητα από τις
εκλογικές επιδόσεις του στα χρόνια που ακολούθησαν, η ίδια σφράγισε τη
σύγχρονη πολιτική σκηνή με το ύφος της δημόσιας παρουσίας της.