Τα όσα οπερετικά διαδραματίσθηκαν χθες επιβεβαιώνουν δυστυχώς την εκτίμηση πολλών ότι ζούμε τις τελευταίες ημέρες της Πομπηίας.
Ο κ. Παπανδρέου επιχείρησε ένα απαράσκευο άλμα και έπεσε τελικώς στο κενό.
Χωρίς προετοιμασία, από μια παρόρμηση της στιγμής ή επειδή απλώς η κακώς εννοούμενη επικοινωνία το υπαγόρευσε, πρότεινε στον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας, δηλώνοντας ότι είναι διατεθειμένος να παραιτηθεί προκειμένου να διευκολύνει τον σχηματισμό της.
Η πρότασή του διαμόρφωσε πεδίο προσδοκιών, οι περισσότεροι των Ελλήνων πολιτών ένοιωσαν ότι κάτι σοβαρό πάει να γίνει επιτέλους για την αντιμετώπιση της κρίσης, ακόμη και οι εταίροι μας πίστεψαν ότι μπορεί να οικοδομηθεί περιβάλλον συναίνεσης για τη διάσωση της ελληνικής οικονομίας.
Ακόμη και η πλατεία ηρέμησε και τα πολλά επιθετικά γεγονότα στο κέντρο της πρωτεύουσας περιορίσθηκαν στο άκουσμα και μόνο της απόπειρας συνεννοήσης των κυρίαρχων μέχρι πρότινος πολιτικών δυνάμεων της χώρας.
Οσο περνούσε η ώρα όμως μαύρα φίδια άρχισαν να ζώνουν τους πάντες.
Πέρα από το αρχικό τηλεφώνημα και τις πρώτες διαρροές για όσα διαμείφθηκαν μεταξύ των κ. Παπανδρέου και Σαμαρά, ουδέν νεώτερον από μέτωπο επί ώρες.
Μεσολάβησαν αλλεπάλληλες διαβουλεύσεις με αιφνιδιασμένους και αντιδρώντες υπουργούς, αλλά και με συγγενικά πρόσωπα, για να φθάσουμε το βράδυ στην απόρριψη, χωρίς δεύτερη ευκαιρία συζήτησης και διαπραγμάτευσης, της πρότασης που ο ίδιος διετύπωσε και στην αντικατάστασή της με την προαναγγελία ενός υποτιθέμενου γενναίου κυβερνητικού ανασχηματισμού, ο οποίος, κατά τις εύκολες εκτιμήσεις των εμπνευστών του, θα δώσει νέα ώθηση στην προσπάθεια της χώρας.
