Κύπρος - Τώρα, όμως, τι κάνουμε;

Του Άριστου Μιχαηλίδη

ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ άδικο οι συντεχνίες των δημοσίων υπαλλήλων, που οργανώνονται για να αντιμετωπίσουν τις παρενέργειες της Τρόικας. Ούτε μπορούν να δεχθούν νέες περικοπές στα ωφελήματα των υπαλλήλων χωρίς να αγωνιστούν να περισώσουν ό,τι σώζεται. Ούτε και οι εκπρόσωποι του ιδιωτικού τομέα έχουν άδικο, που φωνάζουν ότι ο υδροκεφαλισμός του κρατικού τομέα παρασύρει στην οικονομική καταστροφή και τους ιδιώτες. Έχουν δίκαιο κι όσοι διαμαρτύρονται για την απληστία των τραπεζών, που έγιναν ισχυρότερες από το κράτος και σήμερα παρασύρουν τα πάντα στην κατρακύλα τους. Ούτε η αντιπολίτευση έχει άδικο όταν φωνάζει ότι εδώ και τρία χρόνια προσπαθεί μάταια να πείσει την κυβέρνηση να έλθει σε συνεννόηση για να μην φτάσουμε εδώ που φτάσαμε, αλλά η κυβέρνηση σφύριζε αδιάφορα.

Πολιτικοί που βρίσκονται απελπιστικά βυθισμένοι στη μετριότητα

 ΑΝΤΙΡΡΗΣΕΙΣ

Βυθισμένοι στη μετριότητά τους, γράφουν Ιστορία...

Του Νίκου Τόκα

Δενευτυχήσαμε ποτέ να έχουμε πολλούς χαρισματικούς ηγέτες. Αντίθετα, η πλειοψηφία και των σημερινών ταγών θα μπορούσε κανείς να πει ότι μετά δυσκολίας πιάνουν τη «βάση» ή, καλύτερα, βρίσκονται απελπιστικά βυθισμένοι στη μετριότητα: Τόσο ως προς το πολιτικό ανάστημα όσο και ως προς το πνευματικό εκτόπισμα -με ό,τι αυτές οι δυο λέξεις μπορούν να υπονοούν και σε ό,τι μπορούν να παραπέμπουν.

…Δεν είναι εξάλλου καθόλου τυχαίο γεγονός αυτή η σύμπτωση απόψεων που παρατηρείται ανάμεσα σε αρκετούς πολίτες, οι διαπιστώσεις και τα συμπεράσματα των οποίων είναι περίπου...
κοντά, όταν στις διάφορες συναθροίσεις τους «αξιολογούν» το μέγεθος, το βάθος και την προσφορά του πολιτικού προσωπικού. Και τους οποίους, στην πλειονότητά τους, αβίαστα κρίνουν ως ανέλπιστα ανεπαρκείς, μονόχνωτους, κομματικά φανατισμένους, ιδεολογικά εντελώς... χαμένους και κάποιοι, ασφαλώς από αυτούς, είναι και προκλητικά συμφεροντολόγοι και επιδεικτικά καλοπερασάκηδες!

Τελικά, είμαστε κορόιδα

Τα κορόιδα

Του Λευτέρη Π. Παπαδόπουλου

Κάνουμε τους ξύπνιους. Τους εφευρετικούς. Τους μάγκες. Τους παλικαράδες. Τους εραστές κ.λπ. κ.λπ. Και, τελικά, είμαστε κορόιδα. Μεγάλα κορόιδα! Και σκέφτομαι το τραγούδι του Βίρβου (και του Τσιτσάνη): «Τον τελευταίο τον καιρό/ μού τα 'χεις κάνει ρόιδο/ Δυο τρεις μου την καρφώσανε/ πως πάλι σε τσακώσανε/ με εκείνο το κορόιδο...». Μα, ποιος, ρωτάω, είναι το κορόιδο; Εκείνος που έχει το κορίτσι και τον «τσακώσανε» ή αυτός που του έφαγε το «κορόιδο» το κορίτσι και τώρα παριστάνει τον πονηρό και τον νταή;

Εγραφα προ ημερών για το Μουσείο της Ακρόπολης, έξω από το οποίο περνάω σχεδόν κάθε μέρα. Ποιοι το επισκέπτονται; Και πόσοι; Καμιά εκατοστή μαθητές. Τουρίστες; Ούτε για δείγμα! Το ίδιο και απέναντι, στο Θέατρο του Διονύσου. Αν πεις και για τον Παρθενώνα... Τα πούλμαν ξεφορτώνουν καθημερινά, για ένα δίωρο, καμιά πεντακοσαριά άτομα. Και οι άνθρωποι αυτοί, που πολλοί έρχονται από την άκρη του κόσμου, φεύγουν άκαρποι και απελπισμένοι: ο Ιερός Βράχος είναι κλειστός, λόγω απεργίας!

Πώς τα καταφέρνουν οι Γάλλοι, οι Ισπανοί, οι Γερμανοί, οι Αιγύπτιοι, οι Τούρκοι να γεμίζουν συνεχώς τα μουσεία τους και μάλιστα με ακριβό εισιτήριο, ενώ δεν έχουν να δείξουν στους επισκέπτες μοναδικά μνημεία, όπως τα δικά μας; Αντικρίζεις τις Καρυάτιδες στα δύο μέτρα από 'σένα και η καρδιά σου πάει να σπάσει από συγκίνηση! Και στην Πόλη, στέκεσαι στην ουρά επί ώρες για να δεις τους χώρους, όπου βρισκόταν το χαρέμι του Σουλτάνου! Γιατί συμβαίνει αυτό; Διότι οι Τούρκοι δεν είναι μπουνταλάδες, όπως τους χαρακτηρίζουμε, αλλά έξυπνοι άνθρωποι και οργανωμένοι. Ακόμη και στον Βυζαντινό Ιππόδρομο, όπου ξεγυμνωνόταν η Θεοδώρα, βλέπεις κόσμο. Και ο Ιππόδρομος είναι μια αλάνα, χωρίς ούτε ένα κομμάτι πέτρα πάνω της!

Ζοφερή κατάσταση, για την οποία ευθύνεται αποκλειστικά ο Γ. Παπανδρέου και η χορωδία του

Ανίκανοι και σκάρτοι   

ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΡΙΑΝΤΗΣ

Πτωχή πλην αξιοπρεπής; Χρεωκοπημένη πλην τίμια; Οχι βέβαια. Ολοι τη λοιδορούν και τη χλευάζουν, την απαξιώνουν και την αποφεύγουν. Λένε Ελλάδα και αποστρέφουν το βλέμμα.

Αναπαράγουν προπαγανδιστικές συκοφαντίες -αλλά και υπαρκτά παθογενή- και πυροβολούν. Ακόμη χειρότερα: υγιείς ελληνικές επιχειρήσεις αντιμετωπίζουν μεγάλα προβλήματα στις συναλλαγές τους με το εξωτερικό. Οι ξένοι ζητούν γραπτές εγγυήσεις με ρήτρες. Αλλοι ακυρώνουν παραγγελίες, παρ' ότι οι ελληνικές εταιρείες, με τις οποίες έχουν πάρε-δώσε, είναι άψογες απέναντί τους. Απλώς οι ξένοι φοβούνται ότι δεν θα είναι συνεπείς οι Ελληνες στο... μέλλον. Ζοφερή κατάσταση, για την οποία ευθύνεται αποκλειστικά ο Γ. Παπανδρέου και η χορωδία του. Ξεκίνησαν με συκοφαντίες για τους τεμπέληδες Ελληνες. Συνέχισαν μιλώντας για διεφθαρμένους, λες και η διαφθορά βρίσκεται στο DNA των Ελλήνων ή άλλων λαών και δεν είναι κυρίως αποτέλεσμα του ανάπηρου κράτους και των άρρωστων υπηρεσιών του, που οδηγούν τον κόσμο στον πλάγιο δρόμο -με φακελάκια και τα συναφή.

Ανίκανοι ηγέτες που κατέστρεψαν την χώρα

Ηγέτες της συμφοράς! Του Χαριδημου Κ. Τσουκα* Πρόκειται για συμβολική σύμπτωση. Η δολοφονία ενός ανυποψίαστου οικογενειάρχη στο κέντρο της Αθήνας συνέπεσε με το ταξίδι του πρωθυπουργού στο Οσλο, προκειμένου να λάβει μέρος στο Συνέδριο Προοδευτικής Διακυβέρνησης. Μήπως επρόκειτο για κάποια θεσμική υποχρέωσή του; Οχι. Το συνέδριο διοργανώθηκε από ένα think tank και τα νορβηγικά συνδικάτα. Ο Ισπανός πρωθυπουργός κ. Θαπατέρο ακύρωσε τη συμμετοχή του. Ο άνθρωπος είχε μια σοβαρή οικονομική κρίση να διαχειρισθεί! Δεν θα μπορούσε ο πρωθυπουργός μας να δώσει ένα χρήσιμο ρόλο στον άεργο αντιπρόεδρό του, στέλνοντάς τον στο συνέδριο, εξοικονομώντας έτσι πολύτιμο χρόνο ο ίδιος; Αυτό έκανε ο Ιρλανδός πρωθυπουργός. Δεν αφήνεις το σπίτι σου όταν έχει πιάσει φωτιά. Για ποιο θέμα μίλησε ο κ. Παπανδρέου; «Θέσεις εργασίας και ανάπτυξη στο μέλλον». Εχει κάποια ιδιαίτερη εμπειρία ή γνώση στο θέμα αυτό; Αμφιβάλλω, αν σκεφτούμε ότι, επί των ημερών του, η ανεργία έχει επισήμως εκτοξευθεί στο 16%, ενώ η οικονομία διέρχεται μια διαδικασία παρατεταμένου αργού θανάτου. Γιατί να θέλει να ακούσει κανείς τον πρωθυπουργό μιας χρεοκοπημένης χώρας να εκστομίζει πληκτικές κοινοτοπίες για τον «εξανθρωπισμό της παγκοσμιοποίησης»; Είναι τόσο ενδιαφέρον, όσο να ακούς τον Καραμανλή να μιλάει για «μεταρρυθμίσεις»!