O φόβος ενός έθνους μήπως...
 χρεοκοπήσει, μολονότι έχει στο πλευρό του πανίσχυρους συμμάχους –Ευρωπαϊκή Ένωση και Διεθνές Νομισματικό Ταμείο–, είναι άραγε δικαιολογημένος; Γιατί να χρεοκοπήσει, αφού αυτοί το στηρίζουν με την οικονομική τους δύναμη; Επειδή η σκληρή λιτότητα που επιβάλλεται ως προϋπόθεση γι’ αυτή την οικονομική στήριξη φέρνει αυτό ακριβώς το ανεπιθύμητο αποτέλεσμα. Οι ηγέτες που ανοίγουν τις πόρτες των χωρών τους στα αρπακτικά των Μνημονίων αποσπούν στην αρχή πολλούς επαίνους. Όταν, όμως, αρχίζει η σφαγή, μένουν πάντα απελπιστικά μόνοι απέναντι στη λαϊκή κατακραυγή. Οι λαοί έστειλαν τους πρωθυπουργούς των Μνημονίων στο σπίτι τους. Πρώτα τον Ισλανδό, ύστερα τον Ούγγρο και κατόπιν τον Ιρλανδό. Ήρθε η ώρα και για τον Πορτογάλο. Και έπεται η συνέχεια στα καθ’ ημάς... Διλήμματα καταστροφής Ανειλικρίνεια διαρκής του Γιώργου Παπανδρέου προς το λαό – είτε με απροκάλυπτα ψεύδη είτε με κρίσιμες αποσιωπήσεις και συγκαλύψεις είτε με ωμά διλήμματα και εκβιασμούς. Ο λαός βομβαρδίζεται συνεχώς από τον πρωθυπουργό με διλήμματα καταστροφής: «ΠΑΣΟΚ ή χρεοκοπία», «Μνημόνιο ή χρεοκοπία», «Πέμπτη δόση ή χρεοκοπία», «Συναίνεση ή χρεοκοπία και επιστροφή στη δραχμή»... Δραματικότερη ομολογία αποτυχίας κυβέρνησης ήταν αδύνατον να υπάρξει. |
