ΕΙΧΑτην τύχη να μεγαλώσω μέσα σε ένα καφενείο, το μοναδικό καφενείο του χωριού που για μένα, τώρα που το σκέφτομαι, ήταν το καλύτερο σχολείο. Εκεί, μέσα στους καπνούς και τις βρισιές, που λέει κι ο Βάρναλης, έπινα το γάλα μου μόλις ξυπνούσα, εκεί έτρωγα, εκεί με έπαιρνε ο ύπνος και με σήκωνε η μάνα μου για να με πάρει στο κρεβάτι μου… Μέσα στο καφενείο πέρασα και την εφηβεία μου. Διαβάζοντας καικάνοντας θελήματα στους πελάτες… «φέρμου ένα ποτήρι νερό», «πάρε αυτό το γράμμα στην πόστα» αλλά και βοηθώντας τον πατέρα και τη μάνα μου κυρίως τις Κυριακές και τις μεγάλες γιορτές που η κίνηση ήταν αυξημένη, συνήθως μόλις ο κόσμος έβγαινε από την εκκλησία.
Μέσα στον κόσμο του καφενείου άρχισε και η πολιτικοποίησή μου, σε μια εποχή μάλιστα ανώμαλη, ανάμεσα στα γεγονότα του ’63 και του ’74, με ιδιαίτερη σημασία, μιας που το χωριό μου ήταν και μικτό αλλά με κοινό καφενείο το δικό μας. Κομμουνιστές και από τις δυο κοινότητες, Μακαριακοί, δικοί μας ακροδεξιοί εθνικόφρονες, Τουρκοκύπριοι εθνικιστές, όλοι μαζεύονταν εκεί μέσα. Έντονες συζητήσεις και αντιπαραθέσεις, με την κάθε πλευρά να υποστηρίζει μέχρι τέλους την ιδεολογία της, τις αρχές και τις αξίες του κόμματος που αντιπροσώπευε. Το καλύτερο δείγμα Δημοκρατίας αφού ο καθένας εκφραζόταν ελεύθερα, υπερασπιζόμενος έστω και με εντάσεις τις αρχές και τις αξίες που πίστευε ότι ήταν οι σωστές.
Μέσα στον κόσμο του καφενείου άρχισε και η πολιτικοποίησή μου, σε μια εποχή μάλιστα ανώμαλη, ανάμεσα στα γεγονότα του ’63 και του ’74, με ιδιαίτερη σημασία, μιας που το χωριό μου ήταν και μικτό αλλά με κοινό καφενείο το δικό μας. Κομμουνιστές και από τις δυο κοινότητες, Μακαριακοί, δικοί μας ακροδεξιοί εθνικόφρονες, Τουρκοκύπριοι εθνικιστές, όλοι μαζεύονταν εκεί μέσα. Έντονες συζητήσεις και αντιπαραθέσεις, με την κάθε πλευρά να υποστηρίζει μέχρι τέλους την ιδεολογία της, τις αρχές και τις αξίες του κόμματος που αντιπροσώπευε. Το καλύτερο δείγμα Δημοκρατίας αφού ο καθένας εκφραζόταν ελεύθερα, υπερασπιζόμενος έστω και με εντάσεις τις αρχές και τις αξίες που πίστευε ότι ήταν οι σωστές.